Jump to content

Муҳаммад Солиҳ Бенгалий

From Ziyosfera

Муҳаммад Солиҳ Бенгалий
মুহম্মদ সালেহ বাঙ্গালী
Шахсий маълумотлар
Таваллуди XVII аср
Вафоти XVIII аср
Дини Ислом
Мазҳаб Сунний
Мактаб Ҳанафийлик
Бошқа номлари Солиҳ Бангалий

Шайх Муҳаммад Солиҳ Бенгалий (бенгалча: মুহম্মদ সালেহ বাঙ্গালী, форсча: محمد صالح بنگالی‎‎) —XVIII аср уламоси ва бенгалиялик ўқитувчи[1]. Абдулҳай ал-Лукнавий ва Муҳаммад Ишоқ Баҳти асарларида тилга олиниб, ислом фиқҳи, унинг асослари, ҳикмат, калом ва мантиқ соҳаларида етакчи олимлардан бири сифатида таърифланади[2].

Ҳаёти

Муҳаммад Солиҳ Бенгалиядан келиб чиққан, шунинг учун тарихий адабий асарларда унинг исмига Бенгалий суффикси қўшилади. Шимолий Ҳиндистонда Гопамау қозиси Шиҳоб ад-Дин ҳузурида ислом илмларини ўрганган[3]. Шундан сўнг Бобурийлар саройида қози бўлиб хизмат қилган Шоҳ Абдурраҳимнинг устозлари бўлган Мирзоҳид Харавийнинг (ваф. 1689) ҳалоқасига қўшилади. Кейин Солиҳнинг ўзи ислом илмидан муаллим бўлди. Унинг кўплаб шогирдлари орасида собиқ устози Шиҳоб ад-Диннинг ўғли Қутб ад-Дин ҳам бор эди, у ҳам қози бўлган[1]

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 Абд ал-Ҳайй ал-Луcкнаwи. Нузҳат ал-кҳаwатир. Маṭбаʻат Дāʹират ал-Маʻāриф ал-ʻУтҳмāнīяҳ, 1947 — 824-бет. 
  2. ↑ ал-Кумиллаи, Муҳаммад Ҳифзур Раҳман „الشيخ الفاضل محمد صالح البنغالي“, . كتاب البدور المضية في تراجم الحنفية (ар). Cаиро, Эгйпт: Дар ал-Салиҳ, 2018. 
  3. ↑ Кҳан, Абдуссалам. بر صغير كے علماءے معقولات و انكى تصنيفات (ур). Патна, Биҳар: Кҳуда Бакҳш Ориэнтал Либрарй, 1996.