Пҳилиппе-Чарлес д'Аренберг
Филипп-Чарлз д’Аренберг (франсузча: Пҳилиппе-Чарлес д'Аренберг ; 1587-йил 18-октябр, Барбансон қал’аси (Барбансон, Хайнаут) – 1640-йил 25-сентябр, Мадрид) – граф ва шаҳзода д’Аренберг ва Муқаддас Рим империяси, герцог ван Ааршот, Испания гранди 1-даражали – Испания Голландиясининг ҳарбий ва давлат арбоби шоир ва яна тиббиётдан ҳам ҳабари бўлган..
Ҳаёти
Амборжио Спинола қўмондонлиги остида 19 ёшида ҳарбий хизматда шуғуллана бошлаган . 1609-йилда арчдуке Албречт шахсан унга рицарлик унвони берди, унга ординал компаниялардан бирини берди ва уни ўз палатасининг зодагонлари қаторига киритди.
Бирлашган вилоятлар билан уруш Антверпен сулҳи билан тугаганидан сўнг, Филипп-Чарлз Юлих -Клевс мероси уруши пайтида Бранденбург сайловчиси билан курашиш учун Албречт томонидан Нейбург герцогига юборилган ёрдамчи қисмларда халқи учун хизмат қилган. и.
1616-йил 14-апрелда Нидерландия стадтҳолдери уни Валлон пиёдалар полкига лагер бошлиғи қилиб сайлаган . Ўша йили онасининг рухсати билан унга Оршот герцоги унвони тақдим этилади.
1618-йил 14 январда Филипп ИИИ Аренбергга "Олтин жун" ордени билан тақдирланади .
1619-йил 9 августда Филипп-Чарлз штат маслаҳатчиси этиб тайинланади ва 1620-йил 24 майда 3600 кишидан иборат бўлган юқори немис пиёда полкига қўмондонлик қилади.
1621-йилда у Филипп ИВ тахтига ўтириши муносабати билан Мадридга фавқулодда топшириқ билан жўнаб кетади. Испания қироли Аренберг губернатори, мамлакатнинг олий бейли ва сардори, Намур графлиги ва қал’аси, худди шу провинсиянинг буюк калтакчиси ва ўрмон байлиси (12.04.1626)этиб тайинлади. 1627) ва Фландриянинг буюк мағлуби (18.04.1627). Губернатор сифатида у 1627-йил 4-мартда тантанали равишда қасамёд амалга оширади.1628-йилда монарх Нидерландиядаги „Олтин жун“ орденининг энг кекса аъзоси бўлгани учун унга орден занжирларини Санкт-Алдегонде графликларига топширишни айтади., Эстер, Анҳолт, Исенбург, Гамалеро ва шаҳзода Барбансон .
Сулҳ тугаганидан сўнг, Амборжио Спинола қўмондонлиги остидаги испан қўшинлари Нидерландияда бир оз ғалаба қозонади аммо Филипп ИВ 1627-йилда қўмондонни Мадридга чақириб олгандан сўнг, вазият ёмон тус олди. 1629 йилги юриш, айниқса, испанлар учун яхшилик олиб келмайди. 14 август куни Оранж шаҳзодаси лейтенантлари Везелни, Фредерик Гейнрихнинг ўзи эса 14 сентябрда муҳим Ҳертогенбосч қал’асини қўлга киритади. Испания вазирларидан норозилик бутун мамлакат бўйлаб тарқалди ва улар Испаниядан ташқари ва унинг сиёсатига зид бўлган Бирлашган вилоятлар билан шартнома тузишни таклиф қилади.
Изабелла граф де Солрани Мадридга юборди, у 1630-йил январда Брюсселга Филипп ИВнинг мактублари билан Ортега қайтади, қирол мулкларнинг давлат ишларига ғайратли муносабатидан мамнун эканлигига ишонч билан тўла. Бундан ташқари, Филипп Голландияга самарали ёрдам юборишини айтади. Бир мунча вақт унинг ваъдалари одамларни руҳлантирди, лекин тез орада испанлар уларнинг сўзларига ишонишмайди.
Генерал штатлар. Голландияликлар билан музокаралар
Испания ҳукуматининг муваффақияцизликлари, граф Хендрик ван ден Бергнинг хиёнати, Оранж шаҳзодасига қарши жанг қилиш мақсадида тўпланган қўшинларнинг бир қисмини Палатинатега юбориш, иккинчисига янги фатҳларни осонлаштирди (ўша йили унинг армияси). Венло, Роэрмонд, Маастрихт, Лимбург, Орсуа ва бошқа бир қанча қал’аларни босиб олди), умумий норозилик ва талабларни келтириб чиқарди
Ҳукмдор жияни қиролнинг буйруғига қарши чиқади ва герцог ван Ааршот кенгашдаги муҳокамада бу чорани қаттиқ қўллаб-қувватлади.
Штатлар Брюсселда 1632-йил 9-сентабрда очилди. Герцог ван Оршот Брабант зодагонларининг ўринбосари ва биринчи аъзоси бўлади ва бу ассамблеядаги таъсири жиҳатидан уни фақат Мечелен архиепископи билан солиштириш мумкин эди. 3 октябр куни Аренберг Бирлашган вилоятлар билан тинчлик ёки сулҳ тузиш бўйича музокаралар олиб бориш учун депутатлар сонига қараб сайланди. Маастрихтда бошланган, кейин улар Гаагага кетишади . .
Худди шу ойда Аренберг Рубенс билан зиддиятга эга бўлиб, Инфанта Апелсин шаҳзодаси билан музокараларда ўзининг вакили сифатида фойдаланишни режалаштирган ва унга тегишли низомларни берган. Бу расмий делегацияни четлаб ўтиб, қандайдир парда ортидаги музокараларга уриниш деб гумон қилган генерал, тушунтиришни талаб қилди ва герцог шахсан рассомга ўз норозилигини билдирди. Натижада, Рубенс ўзини ноқулай аҳволга солиб, Гаагага боришдан бош тортди. У Оршога мактуб юборди, унинг мазмуни маълум бўлди ва герцог жавоб юборди, у ҳам нашр этилди ва кейинги тарихчиларнинг такаббурлик ва такаббурлик билан қораланганига сабаб бўлди, гарчи бу давр одатларига жуда мос келса ҳам. Ўттиз йиллик уруш. Дюк ван Ааршот иккала мактубнинг нусхаларини 1 феврал куни Инфантага тақдим этган генерал штатларга юборди.
Гаагадаги конференсия 5 феврал куни давом этди. Голландия комиссарлари Белгия комиссарларидан 1629-йилда Инфантага берилган тожни вакиллик қилиш ҳуқуқини тасдиқловчи ёки делегатлар номидан ишонч ёрлиқларини тасдиқловчи Испания Қиролининг низомларини тақдим этишни талаб қилганда, бир нечта муҳим масалалар бўйича келишувга эришилган эди. ҳукмдор ва штатларнинг. Белгиянинг олти вакили кейин Гаагани тарк этди. Уларнинг ҳисоботидан сўнг, Генерал штатлар 22 июн куни Голландияликларнинг талабини қондириш илтимоси билан ҳукмдорга мурожаат қилди. 27 июн куни Изабелла уларни аллақачон зарур бўлган ҳамма нарсани қилганига ишонтирди, аммо Мадриддан курер ҳеч қачон келмаганлиги сабабли, штатлар 6 июл куни Епрес епископи Жорж Чемберлен ва герсог ван Оршони қиролга юборишга қарор қилди.
Элчилар кетишга тайёр бўлгач, Мадриддан жавоб олингани, аммо Генерал Эстатесдан яширилгани ҳақида миш-миш тарқалди. Бундай шароитда на эпископ, на герсог йўлга чиқиш истагини билдирмади. 18-ноябр куни давлатлар шошилинч равишда ўз депутатларидан буйруқни бажаришни талаб қилишди. Эпископ узрли сабабларга кўра кета олмаслигини эълон қилди; Герцогнинг қариндошлари ва дўстлари ҳам уни хавфли миссиядан қайтаришга ҳаракат қилишди, аммо охир-оқибат Аренберг Эстатес Генералининг босимига кўнди ва 16 ноябр куни у Брюсселни тарк этди. Унинг аҳволи у Испанияга Инфанта вакили сифатида борганлиги ва унинг ҳимояси бўлиши мумкин бўлган Генерал Эстатес мандати йўқлиги сабабли мураккаблашди.
Декабр ойи бошида пойтахтга келган у Фландрия Олий Кенгаши Президенти Маркиз де Леганес билан учрашди ва шу куни Оливарес графи герсоги томонидан қабул қилинди. Биринчи вазир герцогни хушмуомалалик билан қабул қилди ва уни подшоҳ олдига олиб борди, у ҳам унинг марҳаматига гувоҳлик берди. Ҳамма улуғ ва элчилар уни зиёрат қилишга шошилдилар.
Қироллар кунини нишонлашда Филипп ИВ ўз уйининг зодагонлари сифатида герсогга анъанавий учта косани тақдим этиш шарафини берди, бу чақалоқлар судда бўлганларида имтиёзга эга эди. йил олдин бу вазифани қироллик қонидан чиққан герцог де Мединасели бажарган.
Вазият икки сиёсий интригандан кейин ўзгарди – Брюсселдаги инглиз қиролининг резиденти рассом Гербиэр ва Савой герцогининг агенти аббат Скалия 20 000 эскудо учун Оливаресга фитна деб аталадиган муаллифлар ва мақсадларни тақдим этди. Белгия зодагонларининг Испания тожига қарши. 1630-йилдан бери Инфанта Изабелла вафот этган тақдирда стадтҳолдер лавозимига тахтга номзодлардан бири бўлган Герцог ван Ааршот уларнинг эътирозларида асосий иштирокчилардан бири сифатида қайд этилмаган, аммо у бу ҳақда билганлиги хабар қилинганди. фитна.
1634-йил 11 январда Аренберг олиб келинган қоғозларни қиролга топширди. У монарх ва биринчи вазирни ҳатто ноқулай шартларда ҳам сулҳ тузиш урушни давом эттиришдан афзалроқ эканлигига ишонтириш учун ҳар қандай имкониятдан фойдаланган. 14 январ куни уни саройга конференцияга чақиришди, унда Оливаресдан ташқари маркизлар Леганес ва Мирабелл, Гаварелли маслаҳатчиси ва Давлат котиби Жеронимо де Вилянуэва граф де Cастрилло иштирок этди. 2 ва 15 феврал кунлари ва 22 март кунлари яна учта йиғилиш ўтказилди, бироқ барча йиғилишларда асосий масалалар ўрнига иккинчи даражали тафсилотлар муҳокама қилинди. Испаниялик мансабдор шахсларнинг қарор қабул қилишни истамаслигини кўриб, герцог таътил сўради. Вақт ўтказиш учун Испания ҳукумати Давлат котиби Андрес де Росас орқали Оршога ўз фикрини билдириши керак бўлган бир қатор саволларни тақдим этди.
Ниҳоят, 1634-йил 15 апрел, Муқаддас шанба куни, Брюсселдан қўшимча маълумот олгач, қирол Аренбергни саройга чақирди ва тожнинг унга ва унинг уйига берган неъматлари ҳақида эслатиб ўтгач, у тўғридан-тўғри герсогдан айтиб беришни талаб қилди. унга фитна ҳақида билган ҳамма нарса.
Аренберг бу айбловларни рад этиб, фитна ҳақида ҳеч нарса билмаслигини айтди. Қирол бу жавобдан қониқмади ва трибунал аъзоларини, жумладан Гранада архиепископи, Оливарес ва Алба герсогини чақирди, улар тан олиш учун уч соат давомида ҳаракат қилди.