Абад (арабча: ابد‎‎ — сўнгги йўқ, мангулик) — 1) доимий, яъни бирор бир ҳаракатнинг узлуксиз давом этиши. Абаддан „абадий“, „абадийлик“, „абадият“, „абадо“ каби сўз атамаларидан ясалган. Улар „ниҳояси йўқ“, „чексиз“, „чексизлик“, „заволсиз“ каби фалсафий, илмий тушунча ва маъноларни ифодалайди. Абаднинг зидди „азал“. Азал — энг аввалги давр, ибтидоси бўлмаган ўтган замон"; 2) мангу (ўлимсиз) ҳаёт, абадийлик. Ислом дини таълимотига кўра, „абадийлик“ тушунчаси аввало Аллоҳга тегишлидир деган маънони билдирган. Охиратдаги жаннат ва дўзах аҳли ҳам абадийликка мансубдир деган маънони беради[1].

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил



Ҳаволалар