Abbos ibn Muhammad
Аббос ибн Муҳаммад (арабча: عباس بن محمد, ўқилиши: ʿАббāс ибн Муḥаммад) Тоййибийларнинг ўн бешинчи тоййибий Даъи ал-Мутлақ вазифасини бажарган (ҳижрий 779-йил 8-Шаввал ал-Мукаррам / милодий 1378-йил 6-февралда Яманнинг Ҳамдон вилоятидаги Сана шаҳрининг Ал Маҳарик ёнидаги Ҳисне Аф’ида қал’асида вафот этган). У 14-чи даъи Саййидна Абдул Мутталибдан сўнг бу диний лавозимга ўтирган ва ал-Валид наслидан чиққан 10-чи даъи эди.
Ҳаёти
Аббос ибн Муҳаммад ҳижрий 746[1] / милодий 1354-йилда Даъи ал-Мутлақ мақомига эришган. Унинг даъват қилиш даври ҳижрий 746–779-йиллар / милодий 1354–1377-йиллар оралиғида бўлиб, тахминан йигирма уч йил давом этган.
Сайид Аббос мажбурий ибодатларга алоҳида эътибор қаратган, бу масалада сусткашлик ёки эътиборсизлик кўрсатганлар унинг ҳузурига киришдан маҳрум қилинган. У шунингдек, шариатнинг зоҳирий (исломий) жиҳатларини яхши ўзлаштирмагунча ҳеч кимга таъвилни ўрганишга рухсат бермасликни буюрган.
У Ҳарааз ҳудудини бошқаришни Саййид Абдуллоҳ Фахриддин зиммасига топширган.
Манбалар
- ↑ „Арчивед cопй“. 2011-йил 21-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 27-март.
Ҳаволалар
- Исмоилийлар, уларнинг тарихи ва таълимоти Фарҳод Дафтари (Мусталий исмоилийлик-боб. 300-310)
- „Уюн ал-ахбор“ исмоилийлар/таййибийлар/довудийлар томонидан 19-даи Саййидна Идрис бин Ҳасан томонидан исмоилийлар жамоасининг келиб чиқишидан то милодий 12-асргача Фотимий халифалари ал-Мустансир (д. 487/1094), Мустаълий ҳукмдорлар, жумладан ал-Мустаълий (ваф. 495/1101) ва ал-Амир (ваф. 524/1130), сўнгра Ямандаги Тоййибий Исмоилийлар жамоаси.