Abo
Або (арабча: عبا – чопонга ўхшаш жун кийим) – эркакларнинг узун устки кийими (калта енг, пахтасиз, авраси жун ёки ип матоли). Қадим Шарқда уни кўпинча қаландар ва дарвишлар кийган. Або Туркистонга ислом динининг тарқалиши натижасида кириб келган. У тўн маъносида ВИИ асрдан маълум. Або номи туркий адабиётда ХИВ аср шоири Сайфи Саройининг „Гулистон“ асарида кийим маъносида тилга олинган. Бу кийимни ХИВ-ХВ асрларда юқори табақа кишилари кийган. ХХ асрнинг 20-йилларигача Самарқанд ва Бухоро амалдорлари қимматли газламалардан кашта тикиб, тошлар қадаб безатилган Або кийган. Абонинг ноёб намуналари музейларда сақланмоқда. ХХ асрнинг 70-80-йилларидан санъаткорларнинг саҳна кийими сифатида кийиши урф бўлди[1].
Манбалар
 | Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
 | Тарихга оид уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |
|
Бу мақолада бошқа тил бўлимларига ишорат йўқ. Сиз уларни топиб ва ушбу мақолага қўшиб, лойиҳага ёрдам беришингиз мумкин. |