Афсун (арабча -мафтун қилиш, сеҳр, авраш) – воқеаларнинг табиий жараёнига мўжизавий таъсир кўрсатиш хусусиятига эга деб ҳисобланадиган сўзлар, иборалар йиғиндиси. Афсун қадимги динларнинг, айниқса, сеҳргарликнинг ажралмас қисми бўлган. Афсунга балони даф этиш, ё балога гирифтор қилиш, хасталикдан шифо топиш, омадга ёр бўлиш ва ҳоказо усули деб қаралган. Афсун қилувчилар сеҳргар ёки афсунгар деб аталган[1].

Манбалар

  1. ↑ Файл:Натионал Энcйcлопедиа оф Узбекистан лого.пнг „Афсун“, Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (А-ҳарфи). Тошкент: „Ўзбекистон миллий энсиклопедияси“ Давлат илмий нашриёти, 2000–2006-йиллар.

Адабиётлар

  • ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил