Al-Hadi Yahyo
Ал-Ҳади Яҳё имом бўлиб, Ямандаги Зайдий давлати ҳудудининг бир қисмига бошчилик қилган. У 1217-йилдан 1239-йилгача, рақиблари билан курашган ҳолда ҳукмронлик қилган.
Нажмиддин Яҳё ибн Муҳсин имом ал-Мухтор ал-Қосимнинг (ваф. 956) еттинчи авлодидан эди[1]. Кексайган имом ал-Мансур Абдуллоҳ 1217-йилда Кавкабанда, 1173-йилда Яманда ҳукмронлик қилишни бошлаган Айюбийларга қарши кўп йиллик курашлардан сўнг вафот этган. Ал-Мансур вафотидан кейин Зайдий жамоасининг садоқатига путур етди. Зайдий давлатининг анъанавий маркази бўлган Саъда шаҳридаги одамлар Нажмиддин Яҳёни ал-Ҳади Яҳё номи билан имом сифатида тан олдилар. Бироқ Зайдий юртининг жанубий қисмларида эса кекса имомнинг ўғли Иззиддин Муҳаммадни ан-Носир Муҳаммад номи билан имом қилиб кўтардилар. У 1226-йилда жангда олган жароҳати сабабли вафот этган[2]. Ямандаги Айюбийлар ҳукмронлиги 1229-йилда Расулийлар сулоласи (1229–1254) билан алмаштирилди. Биринчи Расули султони Нуриддин Умар И тоғли ҳудудларда Сана, Таъизз ва Кавкабан каби бир қанча жойларни эгаллади. 1231-йилда у Зайдий жамоаси билан сулҳ тузади ва 1248-йилгача Зайдийлар ва Расулийлар ўртасида нисбатан кам тўқнашувлар бўлди[3]. Ал-Ҳади Яҳё 1239-йилда вафот этган ва Сақайнда дафн қилинган. Унинг вафотидан сўнг тўққиз йиллик тахцизлик даври бўлди, ундан кейин эса бошқа бир Расулийлар тармоғидан бўлган ал-Маҳдий Аҳмад ибн ал-Ҳусайн имом деб эълон қилинди.
Яна қаранг
Манбалар
| Ўтмишдоши: ал-Мансур Абдуллоҳ |
Зайдий Яман имоми ан-Носир Муҳаммад томонидан да’во қилинган 1217–1239 |
Вориси: тахцизлик даври, ундан кейин ал-Маҳдий Аҳмад ибн ал-Ҳусайн |