Al-Jarmi
Соғлом турмуш тарзи деганда бу.Ҳар доим соғлом бўлиш керак.Тўғри овқатланиш ветаменга бой мевалар ейишимиз керак.ўзини шахсий нарсаси бўлиши зарур.Дўстини нарсаларини ҳеч қачон ишлатмаслиги керак.Масалан тиш пастаси дан сочиғидан ишлатмаслигимиз керак.чунки унда ҳар хил микроблар бўлиши мумкун.Шунинг учун ҳар қандай чойда ўзимизни шахсий нарсаларимизни олиб юришимиз зарур.мана шуни таржима қилиб бер ингилиз тилида
Ал-Жармий, тўлиқ исми Абу Умар Толиҳ ибн Исхоқ ал-Бажили ал-Жармий (ваф. 840/225 ҳижрий)
Басра мактабининг нуфузли грамматикачиси бўлиб, Бағдоғолда ислом динини ўрганган, ўрганган.
Ҳаёти
Ҳуқуқшунос, филолог ва Басралик бўлиб, Бағдодда ал-Ахфаш ал-Авсат қўлида таҳсил олган. Абу Убайда, Абу Зайд ал-Ансорий, ал-Асмоий ва бошқалардан филологияни ўрганиб, ахбар (анъаналар) ўқитувчиси бўлган. Абу’л-Аббас-ал-Мубаррад ал-Жармийнинг „Ҳузайлилар девони“ни ал-Асмоий қўл остида ўрганганини, бу ишдаги тажрибаси ўзиникидан ҳам ошиб кетганини айтганини ва ал-Асмоийнинг сўзларини келтиради. унга: „Эй Абу Умар (ал-Жармий), агар Бану Ҳузайл аъзоси шоир ҳам, камончи ҳам, югурувчи ҳам бўлмаса, у ҳеч нарса эмас!“ Қур’ондан бир парчага ишора қилиб: „Билган нарсангизга эргашманг, эшитмаганингизда эшитдим, кўрмаганингизда кўрмадим, билмаганингизда биламан деманг. Чунки эшитиш, кўз ва қалб Аллоҳ ҳузурида жавоб берадиган мавзудир!“ Ал-Мубаррад ал-Жармийни Сибавайҳ китоби бўйича мутахассис деб билган, чунки у кўп нарсаларни ёд олган ва уни ўрганганларнинг кўпчилигига дарс берган. У асл филологик асарлар ҳам ёзган ва жуда ҳурматли анъана ва муҳаддис тарихчиси (ҳадисшунос) эди. Ҳофиз Абу-Ноайм ҳам ал-Жармийни зикр қилади. уларнинг авлоди, кейин эса ал-Мубаррад авлоди эргашди.
Унинг ҳаёти ҳақидаги асосий маълумот Ал-Надимнинг „Фиҳрист“ асарида топилган, бу ерда иснод ал-Хаззознинг ёзма ҳикояси билан бошланади, ал-Мубаррад ал-Жармийни Бажила-ибн-Анмар-ибн-Ирошал-ибннинг ҳимоячиси деб айтган. Ғавс, ал-Азд ибн ал-Гавснинг укаси."Абу Саид ал-Жармийни Жарм ибн Раббоннинг ҳимоячиси бўлганини айтди. Ал-Жармий ўз исмини Яманнинг араб қабиласи бўлган Жарм қабиласидан олгани айтилади. Ахфаш ва бошқалар билан грамматикани ва „Сибавайҳ китоби“ни, Абу Зайд ва ал-Асмоийдан тилшуносликни ўрганган. Юнус ибн Ҳабиб.
Асарлари
- Ал-Фарх „Фарх“ ёки „Ал-Фараҳ“ „Қувонч“ ёки Ал-Фараж
- Тафасир ғариб Сибавайҳ „Сибавайҳдаги ғаройибнинг шарҳи“; Сибавайҳ „Китоб“да келтирган оятлардаги қийинчиликлар ҳақида изоҳ.
- Ал-Арудҳ „Просодия“
- Мухтасар навҳ ал-мутаъалломий „Алимлар грамматикаси қисқартмаси“
- Ал-Қавофий „Қофиялаш“
- Ал-Татҳаниат ва-ал-Жума „Икки ва кўплик“
- Ал-Абнияҳ ва-ал-тасриф „Тузилишлар ва бурилиш“; Феъл ва от шакллари ҳақида рисола. Балки Сибавайҳнинг шу номдаги китобидан кейин.
- Муҳаммад ҳаёти китоби
Адабиётлар[1]
- ↑ Каḥḥāлаҳ, ‘Умар Риḍā (1959). А'лāм ал-Нисā'. Вол. 3. Дамасcус: Ал-Ҳāшимī Пресс. Кҳалликāн (Ибн), Аḥмад ибн Муḥаммад (1843). Ибн Кҳалликан'с Биограпҳиcал Диcтионарй (транслатион оф Wафайāт ал-А'йāн wа-Анбā' Абнā' ал-Замāн). Вол. 1. Транслатед бй МcГуcкин де Слане, Wиллиам. Лондон: W. Ҳ. Аллен. пп. 629–631. Кҳалликāн (Ибн), Аḥмад ибн Муḥаммад (1868). Ибн Кҳалликан'с Биограпҳиcал Диcтионарй (транслатион оф Wафайāт ал-А'йāн wа-Анбā' Абнā' ал-Замāн). Вол. ИИИ. Транслатед бй МcГуcкин де Слане, Wиллиам. Лондон: W. Ҳ. Аллен. п. 31. [1993].
|
Бу мақолада бошқа тил бўлимларига ишорат йўқ. Сиз уларни топиб ва ушбу мақолага қўшиб, лойиҳага ёрдам беришингиз мумкин. |