Al-Mansur Yahyo
Ал-Мансур Яҳё (976-йилда вафот этган) – Ямандаги Зайдий давлатининг имоми. Унинг имомлик даври 934-йилдан 976-йилгача деб ҳисобланади.
Яҳё ибн Аҳмад имом ан-Носир Аҳмаднинг бешинчи ўғли ва асосчи-имом ал-Ҳодий ила-л-Ҳаққ Яҳёнинг набираси эди. Ан-Носирнинг 934-йилда вафотидан олдин ҳам унинг уч ўғли ўзаро қаттиқ жанжаллашган эди. Зайдия имомати қатъий меросий тизим бўлмаган, балки шахсий сифатлар ва Муҳаммад наслидан келиб чиқишга таянган бўлса-да, ворислик, одатда, ал-Қосим ар-Рассий (860-йилда вафот этган) ва унинг набираси ал-Ҳодий ила-л-Ҳаққ Яҳё (911-йилда вафот этган) дан тарқалган айрим оилалар ичида юз берган. Ан-Носирнинг икки ўғли Ал-Мунтахаб ал-Ҳасан (936-йилда вафот этган) ва ал-Мухтор ал-Қосим (956-йилда вафот этган) бу мартаба учун курашган[1]. Уларнинг ҳеч бири кейинги Зайдия солномасида ҳақиқий имом сифатида тан олинмайди. Уларнинг укалари ал-Мансур Яҳё эса, аксинча, 934-йилдан 976-йилгача (вафотигача) имом бўлган. Зайдийлар орасидаги ички келишмовчилик шимолий Яман тоғли ҳудудларидаги қабилалар гуруҳлари хатти-ҳаракати туфайли янада кучайган, улар ўз манфаатларига кўра бир ёки бошқа томонни қўллаб-қувватлаганлар. Ал-Мансур Яҳё ҳақида бундан бошқа кўп тафсилотлар маълум эмас, ва тоғли Яман сиёсати рақиб Юʻфирийлар сулоласи томонидан ҳукмронлик қилинар эди. Шахс сифатида у отаси ва бобосининг диний анъаналарини кўп жиҳатдан етказиб берган олим киши сифатида эсга олинади[2]. Вафотидан сўнг имомликга унинг ўғли ад-Даъий Юсуф ўтган[3].
Яна қаранг
Манбалар
| Ўтмишдоши: Ан-Носир Аҳмад |
Яман имоми 934-976 |
Вориси: ад-Даъий Юсуф |