Alaband
Алабанд (қадимги юнонча: Ἀλάβανδος) — юнон мифологиясининг қаҳрамони, кария қаҳрамони, Алабанда шаҳрининг афсонавий асосчиси[1][2].
Летополисдаги Аполлониуснинг 9-қисмидан келиб чиқадики, у афсонавий Кара ва Каллиронинг ўғли[2], дарё худоси Меандернинг қизи[3][4][5]. Византиялик Стивеннинг сўзларига кўра, у арава пойгасида ғалаба қозонганидан сўнг, Алабанд номини олди, чунки кария сўзи ἄла „от“ деган маънони англатади бенада эса „ғалаба“ деган маънони англатади[6]. Шунга кўра, юнон тилида уни баъзан Ҳиппоникус (Пипоникус)[7] деб аташган. Унинг ҳақиқий исми номаълум.
Ёки у „ Илиада“ да Патрокл (ХВИ, 417)[1], у деме эпонимига айланган, эҳтимол Алабандадан[8], яъни, эҳтимол, бу Алабанд алоҳида белги эди[9].
Цицерон Алабандани (Алабандус) қаҳрамонлар апотҳеозига мисол қилиб келтирган ва унинг ўлимидан кейин Алабанда аҳолиси асосчига бошқа худоларга қараганда кўпроқ ҳурмат билан сиғинарди. Шу муносабат билан Цицерон бу шаҳар аҳолисидан бири афиналик мусиқачи Стратоникосни Геркулес Алабанддан фарқли ўлароқ худо эмаслигига қатъий ишонтира бошлаган эпизодни эслади ва у шундай жавоб берди: „Шундай экан, Алабанднинг ғазаби менинг бошимга тушсин. Геркулеснинг ғазаби эса сизнинг бошингизга“[10].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 Леонҳард Счмитз (Л. С.). Алабандус // Диcтионарй оф Греэк анд Роман Биограпҳй анд Мйтҳологй, эд. бй Смитҳ, Wиллиам. Волуме И. Лондон, 1849, п. 88.
- ↑ 2,0 2,1 Жулиус Адолф Бернҳард: Алабандос. Ин: Wилҳелм Ҳеинрич Росчер (Ҳрсг.): Аусфüҳрличес Лехикон дер гриэчисчен унд рöмисчен Мйтҳологиэ. Банд 1,1, Леипзиг 1884—1890, Сп. 221.
- ↑ Жоҳаннес Геффкен: Де Степҳано Бйзантио. Гöттинген 1886.
- ↑ Карл Тüмпел: Алабандос 1. Ин: Паулйс Реаленcйcлопäдиэ дер cлассисчен Алтертумсwиссенсчафт (РЕ). Банд И,1, Стуттгарт 1893, Сп. 1271.
- ↑ Cаллиррҳоэ (5) // Белл, Роберт Э. Wомен оф cлассиcал мйтҳологй: а биограпҳиcал диcтионарй. АБC-CЛИО, 1991, п. 103. ИСБН 0-87436-581-3.
- ↑ Стефан Византийский. Этника, Ἀλάβανδα.
- ↑ Баниэр, Антоине. Тҳе Мйтҳологй анд Фаблес оф тҳе Анcиэнц, Эхплаинъд фром Ҳисторй. Лондон: А. Миллар, 1739, п. 178.
- ↑ Стефан Византийский. Этника, Εὔιππος.
- ↑ Карл Тüмпел: Алабандос 2. Оп. cит.
- ↑ Цицерон. О природе богов, ИИИ, 15:39, 19:50 (перевод М. И. Рижского).