Алберобелло (Италянча: ˌалбероˈбɛлло , Маноси: „Чиройли дарахт“) — Италиянинг жанубидаги Апулия ерида жойлашган Бари Метрополитан Сити таркибига кирувчи кичик шаҳарча ва коммуналари. У 10735 нафар аҳолига эга ва ўзининг ноёб трулло бинолари билан машҳур. Алберобелло трулли 1996-йилдан бери УНЕСКОнинг Жаҳон мероси рўйхатига киритилган[1].

Тарих

Ҳудудни биринчи босиб олиш фақат ХВИ асрнинг бошларида Cонверсано графи Андреа Маттео ИИИ Аcқуавива д’Арагонанинг ташаббуси билан бошланган. У ночидан келган қирққа яқин деҳқон оилаларига бу ерга жойлашиб, ер деҳқончилик қилишга рухсат бериб, ҳосилнинг ўндан бир қисмини унга бериш мажбуриятини олди.

Алберобелло трулли томлари

1635-йилда унинг вориси граф Гиангироламо ИИ (1600-1665) таверна ва нотиқлик хоналари бўлган меҳмонхона қурди ва бир нечта кичик уйлар қуриш билан ўрмонни урбанизация қилишни бошлади. Шаҳар ҳудудининг кенгайишига оҳактош, карст ва калкерли чўкиндиларнинг кўплиги ва графнинг рухсати билан ўзига хос трулли бўладиган оҳак ишлатмасдан фақат қуруқ деворлари бўлган уйлар қуриш ёрдам берди. Уйларни қуруқ тошлардан қуриш мажбурияти Неапол Қироллигининг испан ноибига солиқ тўламаслик учун ҳисобнинг мақсадга мувофиқлиги эди. Алберобелло маркази қадимги Кана дарёси кўчаларида қурилган, у ерда ҳозир Жузеппе Мартелотта ларгоси жойлашган.

Алберобелло 1797-йил 27-майгача, Бурбон қироли Фердинанд ИВ кичик қишлоқни қироллик шаҳрига кўтариб, уни графларнинг феодал қуллигидан озод қилгунига қадар Арагон Аквавивасининг фиэфи бўлиб қолди. 1797-йил 22-июнда Франческо Жузеппе Липолиснинг биринчи мери сайланди.

Алберобелло бутун трулли туманига эга ягона аҳоли яшайдиган марказ бўлиб, Итриа водийси труллиларининг маданий пойтахти ҳисобланади.

Алберобеллонинг Трулли Томлари

Бир қатор трулли

Трулли тарихи Прамматиcа Де Баронибус билан боғлиқ бўлиб, ХВ асрда Неапол Қироллигининг фармони бўлиб, у ҳар бир янги аҳоли пунктини ўлпонга солган. 1481-йилда Алберобелло ҳудудининг эгалари бўлган 1481-йилдан Конверсано Д’Аквавива Д’Арагона графлари кейинчалик аҳолига ўз турар-жойларини қуруқ, оҳак ишлатмасдан қуришни, шунинг учун уларни хавфли биноларга айлантириш ва осонгина бузишни талаб қилдилар. .

Фақат тошлардан фойдаланишга мажбур бўлган деҳқонлар энг оддий конфигурацияни ўз-ўзидан қўллаб-қувватланадиган гумбазли томга эга думалоқ шаклда топдилар. Томлар меъморнинг имзосини ифодаловчи декоратив чўққилар билан безатилган (мастер трулларо ).

Халқаро муносабатлар

Алберобелло эгизаклар:

Манбалар

  1. ↑ Cентре. „Тҳе Трулли оф Алберобелло“ (эн). УНЕСCО Wорлд Ҳеритаге Cентре. Қаралди: 2019-йил 5-феврал.

Ҳаволалар