Алебион ёки Албион (қадимги юнонча: Άλβίων қадимги юнонча: Άλβίων) — юнон мифологиясида — Геркулеснинг ўнинчи жасоратида эслатиб ўтилган баҳайбат ака-укалардан бири.

Мифология

Бу афсона Геркулнинг ўнинчи жасоратининг бир қисми бўлиб, Эврисфей томонидан узоқ ғарбдаги океандаги Эрифия оролида яшовчи гигант Герионнинг сигирларини Микенага ҳайдаш буюрилган. Геркулеснинг қайтиш йўли Европанинг кўплаб минтақалари, жумладан Лигурия бўйлаб ўтди, у ерда Алебион ва унинг укаси Дерцин (бошқа манбага кўра — Бергион) билан учрашди[1].

Алебион ва унинг укаси, оталари Посейдоннинг кўплаб ўғиллари каби иккита дев эди. Улар Италиянинг шимоли-ғарбий қисмидаги Лигурияда тинчгина яшашган. Бир куни улар уйлари ёнида жуда кўп сигирларни кўрдилар. Бу Геракл ўз суруви билан уларнинг юртига қадам қўйди. Ака-укалар маслаҳатлашиб, ҳайвонларнинг бир қисмини ўғирлаш яхши бўлади, деб ўзаро бир қарорга келишади. Геракл тажрибали подачи бўлган ва дарҳол ўғриларни пайқади. У ака-укаларни ўғирланган нарсаларни қайтаришга таклиф қилди. Аммо улар ҳеч нарсани қайтаришни ҳатто ўйламадилар. Шиддатли жанг бошланди. Албион ва Дерцин катта қўшин томонидан қўллаб-қувватланди. Геркулес ва унинг қўшини мардонавор жанг қилдилар, аммо ўқлари тугаб қолди. Вазият жуда қийин эди. Шунда Геракл отаси Зевсга ибодат қилиб, ундан ёрдам сўради. Ва Зевс жавоб берди: девлар устига тошли дўл ёғдурди ва улар ўлдирилди. Шундай қилиб, Геракл отасининг ҳимояси остида ғалаба қозониб, ўғирланган ҳайвонларни подага қайтаришга муваффақ бўлди[2][3].

Бу ҳикоя Гаиус Юлий Гигин[4], Дионисий Галикарнасс[5] ва бошқа баъзи муаллифларнинг асарларида эслатиб ўтилган. Шолиядаги шоир Ликофрон укаси Алебион Дерцинни бошқача чақиради: у Лиг исми билан танилган[6].

Манбалар

  1. ↑ Албион // Тҳе Анcиэнт Либрарй.
  2. ↑ Псевдо-Аполлодор. Библиотека. 2.5.10.
  3. ↑ Помпоний Мела. 2.5.39.
  4. ↑ Гай Юлий Гигин. Астрономика. 2.1—17
  5. ↑ Дионисий Галикарнасский. Римскиэ древности. 1.41.
  6. ↑ Ликофрон. Схолии. 648.

Ҳаволалар

  • Дионисий Галикарнасский. Римские древности / Пер. Н. Г. Майоровой, И. Л. Маяк, Л. Л. Кофанова, А. М. Сморчкова, В. Н. Токмакова, А. Я. Тыжова, А. В. Щеголева. Отв. ред. И. Л. Маяк. — Андоза:М.: Издательский дом «Рубежи ХХИ», 2005.
  • Гаиус Жулиус Гйгинус. Астрономиcа фром тҳе Мйтҳс оф Ҳйгинус / Транслатед анд эдитед бй Марй Грант. — Университй оф Кансас Публиcатионс ин Ҳуманистиc Студиэс.
  • Псеудо-Аполлодорус. Либрарй / Транслатед бй Сир Жамес Георге Фразер. — Лондон: Wиллиам Ҳеинеманн Лтд, 1921. — Ин 2 волс.