Aleksandr Miller
Александр Яковлевич Миллер (1868-йилда туғилган – 1940-йил 16-март, Леваллоис-Перрет, Франсияда вафот этган) – рус дипломати, шарқшунос, собиқ давлат маслаҳатчиси.
| Александр Яковлевич Миллер | |
|---|---|
|
Мансаб даври 1916-йил – 1917-йил | |
| Монарх | Николай ИИ |
| Ўтмишдоши | Алексей Беляев |
| Вориси | Лавозим бекор қилинган |
|
Мансаб даври 1915-йил – 1916-йил | |
| Монарх | Николай ИИ |
| Ўтмишдоши | Владимир Люба |
| Вориси | Аркадий Орлов |
| Шахсий маълумотлари | |
| Таваллуди | 1868-йил |
| Вафоти |
1940-йил 16-март Леваллоис-Перрет |
Таржимайи ҳоли
Александр шифокор оиласида туғилган[1][2]. 1893-йилдан бошлаб ташқи ишлар вазирлигида хизмат фаолиятини олиб борган.
1894—1899-йилларда Бухорода сиёсий идоранинг драгомани, 1899—1905-йилларда Сейистонда вице-консул, 1906-йилда Теҳронда драгоманнинг биринчи миссияси, 1907—1908-йилларда Ливерпулда консул, 1908—1910-йилларда Астрабадда консул, 1910-йил октябр – 1913-йил январда Табризда бош консул, 1913—1915-йилларда Улан-Баторда дипломатик агент (Мўғулистон), 1915—1916-йилларда Улан-Баторда бош консул сифатида фаолият олиб борган. 1916-йил март ойидан бошлаб Бухоро амирлигида истиқомат қилган. 1916-йил октябридан Бухоро амирлигида сиёсий агент сифатида ўз хизмат фаолиятини ўтай бошлаган.
У 1917-йилнинг март ойида Бухоро амирлигининг сиёсий мухторият мақомини бузмаган ҳолда амалга оширган ислоҳот лойиҳасининг ташаббускори ва раҳбари эди. Дипломат ўша йилнинг апрелигача раҳбар лавозимда қолган.
Фуқаролар уруши даврида Ягер полки сафида, Россия Жанубий Қуролли Кучларида (РЖҚК) ва Россия армиясида Қрим эвакуациясига қадар кўнгилли аскар сифатида хизмат қилган. Эвакувация жараёни „Буюк Герсог Александр Михайлович“ кемасида амалга оширилган. Франсияда муҳожир, Афғонистонда элчихона таржимони, шунингдек Ягер полкининг қутқарувчилар ассоциацияси аъзоси. У император Николай ИИ хотирасига бағишланган Зелотлар иттифоқининг расмий аъзоларидан бири бўлган. 1926- ва 1927-йилларда Париждаги Шарқни ўрганиш бўйича Россия жамиятининг йиғилишларида маърузалар ўқиган. 1927-йилда Шарқшунослар жамияти мажлисининг раиси сифатида тайинланган[3] .
Александр Миллер Осиё мамлакатлари тарихига оид қатор асарлар муаллифи ҳисобланади. У 1940-йилнинг 16 март санасида Париж яқинидаги Леваллоис-Перретда вафот этган[3]. Унинг синглиси Наталя (1875—1962)[2] машҳур мўғул олими А. Симуковнинг онасидир[1].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 „Симуков А. Д. Труды о Монголии и для Монголии Том 3 (часть 2). // Сенри Этҳнологиcал Репорц, 75“. 2014-йил 28-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 23-июл.
- ↑ 2,0 2,1 „Симукова Н. А. Андрей Дмитриевич Симуков, жизнь и труды.“. 2014-йил 12-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 25-июл.
- ↑ 3,0 3,1 Российское зарубежье во Франции 2010.
Адабиётлар
- Миллер Александр Яковлевич // Российскоэ зарубеже во Франсии, 1919—2000 : биогр. слов. : в 3 т. / под общ. ред. Л. Мнухина, М. Аврил, В. Лосской. – М. : Наука : Дом-музей Марини Цветаэвой, 2010. – Т. 2 : Л—Р. – С. 186. – 684 с. – 1000 экз. – ИСБН 978-5-02-036267-3. – ИСБН 978-5-02-036896-5 ; ИСБН 978-5-93015-115-2(т. 2).
- Александр Яковлевич Миллер 1868—1940
- Бухара в 1917 году. Документи // Красний архив. – 1927, № 1.
- Шохрат Кадиров. Российско-туркестанский исторический словар. Том 2. Осло, 2004. (Рукопис).
- Некролог // Последниэ новости. Париж, 1940. – 17 марта. – № 6929.
