Aleksandr Tkachev
Александр Илларионович Ткачев (6-август 1907-йил Оренбург — 10-март Денов, Сурхондарё) — Улуғ Ватан уруши қатнашчиси. Катта сержант бўлган пайтда 1-даражали „Шон-шараф“ ордени билан тақдирланган.
| Александр Илларионович Ткачев | |
|---|---|
| Таваллуди |
6-август 1907-йил Оренбург |
| Вафоти |
10-март 1976-йил Денов, Сурхондарё вилояти, ЎзССР |
| Фуқаролиги |
|
| Хизматдаги йиллари | 1943—1945 |
| Унвони |
|
| Жанг/уруш | иккинчи жаҳон уруши |
| Мукофотлари |
|
Таржимаи ҳоли
Александр Илларионович Ткачев 1907-йил 6 (19)-августда Оренбург вилояти, Ново-Троицкое қишлоғида дунёга келган. 1929—1931-йилларда Қизил Армия сафида хизмат қилган. 1938-йилда Тошкентдаги бухгалтерлик курсларини тамомлаб, Термиз шаҳридаги дарё портида ишлаган.
Улуғ Ватан уруши
Нижний Тагил РВК томонидан 1944-йилда Улуғ Ватан урушига чақирилган. Александр Ткачев учта „Шон-шараф“ ордени, Қизил Юлдуз ордени ва „Жасорат учун“ медали билан тақдирланган.
1944-йилда 23-июлда 1-Украина фронти 172-ўқчи дивизиясининг буйруғи билан №: 63/н 368-алоҳида армия жазо компаниясининг котиби, катта сержант Ткачев душманнинг пулемёт ўқлари остида жанг майдонига ўқ-дориларни етказиб берганлиги учун „Жасорат учун“ медали билан мукофотланган[1].
1944-йил 30-сентябрда 1-Украина фронти 13-армияси Қуролли Кучларининг буйруғи билан №: 259/н, 368-алоҳида армия жазо компанияси бўлими командири, катта сержант Ткачев 1944-йил 17-июлдан 22-июлгача бўлган жангларда душманнинг 11 та аскарини ва 1 та офицерини граната билан йўқ қилгани учун „Шон-шараф“ ордени билан тақдирланган[2].
1944-йил 19-октябрдаги буйруғи билан №: 49/н 368-алоҳида армия жазо отряди бошлиғи, катта сержант Ткачев 1944-йил 14-сентябрда биринчи бўлиб душман тарафга ўтиб, уларнинг ўт отишига тўсқинлик қилиб ўз автоматининг ўқлари билан душманни қўлга олганлиги учун 3-даражали „Шон-шараф“ ордени билан мукофотланган[3].
1944-йилдан КПСС (б) аъзоси этиб тайинланган.
1945-йил 14-мартда 1-Украина фронтининг 13-армияси Қуролли Кучларининг буйруғи билан № 77/н, 395-Таман ўқчи дивизиясининг 368-алоҳида армия жазо отряди командири, катта сержант Ткачев ўз бўлинмаси кучлари билан 4 та хонадондан душманни қўлга олгани, 8 та ҳужумни қайтаргани ва шу билан бирга 28 та аскарни йўқ қилгани учун 2-даражали „Шон-шараф“ ордени билан тақдирланган[4].
1945-йил 29-апрелда 395-ўқчилар дивизиясининг буйруғи билан №: 20/н 395-Таман ўқчи дивизиясининг 368-алоҳида армия отрядининг командири, катта сержант Ткачев жанг пайтида душманни граната билан йўқ қилиб биринчи бўлиб улар тарафга ўтиб автомат ўқи билан 13 та немис аскари ва 1 та зобитини йўқ қилиб 6 та немис қабиласи аскарини асирга олгани учун Қизил Юлдуз ордени билан мукофотланган[5].
Урушдан кейин

1945-йил октябр ойида урушдан кейин Ткачев Ўзбекистоннинг Денов шаҳридаги „Селхозкимё“да бош ҳисобчи бўлиб ишлаган. 1976-йил 10-мартда Сурхондарё вилояти Денов туманида вафот этган.
Манбалар
- ↑ „Память народа :: Документ о награде :: Ткачёв Александр Илларионович, Медаль «За отвагу»“. памят-народа.ру. 2016-йил 16-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 7-июл.
- ↑ „Память народа :: Документ о награде :: Ткачёв Александр Илларионович, Орден Славы ИИИ степени“. памят-народа.ру. 2016-йил 16-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 7-июл.
- ↑ „Память народа :: Документ о награде :: Ткачёв Александр Илларионович, Орден Славы ИИИ степени“. памят-народа.ру. 2016-йил 16-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 7-июл.
- ↑ „Память народа :: Документ о награде :: Ткачёв Александр Илларионович, Орден Славы ИИ степени“. памят-народа.ру. 2016-йил 16-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 7-июл.
- ↑ „Память народа :: Документ о награде :: Ткачёв Александр Илларионович, Орден Красной Звезды“. памят-народа.ру. 2016-йил 16-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 7-июл.