Аллач фабрикасининг савдо белгиси

Аллач / Порзеллан Мануфактур Аллач нафис чинни фабрикаси ― Германияда 1935 ва 1945-йиллар оралиғида иш олиб борган. Фаолиятининг биринчи йилидан кейин корхона СС томонидан Дахау концлагери маҳбусларининг мажбурий меҳнатидан фойдаланган ҳолда бошқарилган.

Тарихи

Кулолчилик соҳасининг устаси Франц Над 1925-йилдан бери Аллач заводи ташкил этилган Мюнхен чеккасида ҳудуд — Аллак (Аллач) даги ерга эгалик қилиб келарди.

1935-йил бошида у кичик чинни фабрикасига асос солган.

Устав капитали 45 000 рейхсмаркга тенг бўлган Аллач ГмбҲ компаниясининг расман ташкил этилган санаси 1936-йилинг 3-январ куни эди. Таъсисчилар — Франц Над корхона раҳбари, Теодор Кернер (Тҳеодор Кäрнер) ҳайкалтарош, Карл Дибич рассом ва Бруно Галке савдо агенти бўлган. Фабриканинг норасмий эгаси эса Генрих Ҳиммлер эди. Фабрика ўз эътиборини биринчи навбатда декоратив ва нафис чиннибуюмлар ишлаб чиқаришга, шу жумладан, немисча янги бадиий дидни „тарбиялаш“ ва ривожлантиришни орзу қилган Рейхсфюрернинг ўзи томонидан бериладиган махсус буюртмаларга қаратган. Шунингдек, фабрика уй учун сопол маҳсулотларни янада оммавий тарзда ишлаб чиқаришни ва идиш-товоқларнинг махсус қисмини ташкил этишни амалга оширган.

1939-йил 1-апрелда Берлинда, Лейпсигштрассе-13 даги Аллач фабрикасининг кўргазма зали очилишида профессор Карл Дибич кейинчалик башорат сифатида қабул қилинган сўзларни айтди: „Халқ унинг маданияти далиллари тирик экан мавжуд бўлаверади. Фюрернинг бу сўзлари биз учун маданий шиордир. Биз ҳар бир ишимизнинг биздан кейин келадиган авлод томонидан синчковлик билан тадқиқ этилишини яхши биламиз. Ва келажак авлодлар ишимизга ёмон баҳо беришларини истамаймиз“.

Яна қаранг

Ҳаволалар

Манбалар