Ametrin
Аметрин, шунингдек, тристин ёки боливианит номи билан танилган, кварснинг табиий равишда пайдо бўлган нави. Бу бинафша ва сариқ ёки тўқ сариқ рангли аметист ва кварс аралашмаси. Савдода мавжуд бўлган деярли барча аметрин Боливияда қазиб олинади.
| Аметрин | |
|---|---|
|
| |
| Асосий | |
| Формуласи | СиО2 |
| Молекуляр массаси | 60.08 г/мол |
| ИМА мақоми | Силикат минерал |
| Физик хусусиятлари | |
| Ранги | Сариқ, бинафшаранг |
| Ялтироқлик | Шишасимон |
| Шаффофлик | Шаффоф |
| Қаттиқлик | 7 (Моҳс шкаласи бўйича) |
| Синиши |
нō = 1,543–1,553 нэ = 1,552–1,554 |
Аметрин ичида кўринадиган зоналарнинг ранги кристалл ичидаги темирнинг оксидланиш даражаларига боғлиқ. Ситрин сегментларида оксидланган темир бор, аметист сегментлари эса оксидланмаган. Турли оксидланиш даражалари кристаллнинг ҳосил бўлиши пайтида ҳарорат градиэнти бўлганлиги сабабли юзага келади. Сунъий аметрин гидротермик усулда маълум элементлар билан қўшилган эритмалар ёрдамида ҳосил қилинади[1].
Паст нархли аметрин синтетик материалдан олинган бўлиши мумкин. Яшил-сариқ ёки олтин-кўк рамгдаги аметрин табиатда мавжуд эмас.
Тузилиши

Аметрин кремний диоксидидан (СиО2) иборат тектосиликатдир, яъни у умумий кислород атомлари орқали бир-бирига боғланган силикат рамкага эга.
Тарих
Афсонага кўра, аметрин Европага биринчи марта 1600-йилларда испан қироличасига конкистадорнинг совғалари билан бирга олиб келинган[2].