Amintor
Бу мақолада ички ҳаволалар жуда кам. |
Аминтор (қадимги юнонча: Ἀμύντωρ „ҳимоячи“) — қадимги юнон мифологиясининг қаҳрамони[1]. Феникснинг отаси, Орменнинг (ёки Арменнинг[2]) ўғли. Ормения (Фессалия қироли). Пелейга мағлуб бўлган Долоплар ҳукмдори[3]. Гомер унинг рафиқасининг исмини айтмасдан уни тилга олган[4]. Ўғлининг кўзини кўр қилиб қўйган[5].
| Юнонча ёзилиши | қадимги юнонча: Ἀμύντωρ |
|---|---|
| Жинс | эркак |
| Акаси | Эвемон |
Бошқа версияда Аминтор — Феникснинг отаси Элеон (Боэотиа) қироли. Автолик[6] томонидан мағлубиятга учради. Кратетнинг фикрига кўра, у аввалгисига ўхшайди[7].
У Геркулеснинг ўтишига рухсат бермади ва Геркулес уни ўлдирди. Астидамиянинг отаси (Пиндар маълумотларига кўра[8]). Бошқа версияда Ормений Астидамиянинг отаси (Ормений шоҳи Аминтор билан бир хил) деб аталади. Геракл Астидамияга совчи қўяди, лекин рад этилди, чунки у аллақачон Деянира билан турмуш қурган эди. Кейин Геракл Ормениусга қарши уруш бошлади ва уни ўлдирди[9]. Ҳар томонидан чўчқа тишлари (юнонча „аминторлар“) чиқиб турадиган дубулға Аминторга тегишли бўлган; бу дубулға кейин Одиссейга келган.
Манбалар
- ↑ Любкер Ф. Реалний словар классических древностей. М., 2001. В 3 т. Т.1. С.100; Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека ИИ 7, 7-8; ИИИ 13, 8
- ↑ Гомер. Илиада ИХ 448, у Гнедича имени оца нет
- ↑ Овидий. Метаморфози ХИИ 364
- ↑ Гомер. Илиада ИХ 451
- ↑ Менандр. Самиянка 499—500
- ↑ Гомер. Илиада Х 267
- ↑ Страбон. География ИХ 5, 18 (стр.439)
- ↑ Пиндар. Олимпийскиэ песни ВИИ 23
- ↑ Диодор Сицилийский. Историческая библиотека ИВ 37, 4
Адабиётлар
- Мифологик луғат. М., 1990. Б.41.