Амор фати лотинча ибора бўлиб, уни „тақдирга муҳаббат“ ёки „ўз тақдирини севиш“ деб таржима қилиш мумкин. Бу инсон ўз ҳаётида содир бўладиган ҳамма нарсани, шу жумладан азоб-уқубат ва йўқотишларни яхши ёки ҳеч бўлмаганда керакли деб биладиган муносабатни тасвирлаш учун ишлатилади[1].

Манбалар