An-Notiliy
Ан-Натилий Абу Абдуллоҳ Ҳусайн ибн Иброҳим ибн Ҳасан ибн Хуршид ат-Табарий ан-Натилий (форсча: ابوعبدالله حسین بن حسن بن خُرشید طبری ناتلی | Лотин ёзувига кўчириш: Абū ʿАбдаллāҳ Ḥусайн ибн Ибрāҳīм ибн Кҳūршīд аṭ-Ṭабарī ан-Нāтллī), Табаристонлик форс табиби эди.
У машҳур қомусий олим Ибн Синонинг устози сифатида танилган. Кейинчалик Ибн Сино Натилийнинг таъсирини сезиларли даражада кам бўлганлигини айтган, бироқ у билан олиб борган таълим жараёнида тиббиётга қизиқиши уйғонганини тан олган[1]. Ибн Сино ўз замондошларининг аксариятига, жумладан Абу Райҳон Беруний, Абул Фараж ал-Исфаҳоний ва бошқаларга[2] нисбатан ҳам асосан танқидий муносабатда бўлганини инобатга олсак, бу ҳолат Натилий қандай ҳурматга сазовор бўлганидан далолат беради.
У Х асрда яшаб ижод қилган ва юнон тилидан араб тилига таржималар қиллган. У 990–991-йилларда Диоскориднинг Де Материа Медиcа асарининг такомиллаштирилган таржимасини шаҳзода Абу Али ас-Самжурийга бағишлаган. Кейинчалик Ибн Сино унинг катта қисмларини ўзининг ўрта аср тиббиётининг асрлар давомида нуфузли манбаси бўлиб келган Ал-Қонун фит-тибб („Тиб қонунлари“) асарининг тўртинчи китобига киритган[3].
Манбалар
- ↑ Старр, С. Фредериcк. Лост Энлигҳтенмент: Cентрал Асиаъс Голден Аге фром тҳе Араб Cонқуэст то Тамерлане, паге 256
- ↑ Старр, С. Фредериcк. Лост Энлигҳтенмент: Cентрал Асиаъс Голден Аге фром тҳе Араб Cонқуэст то Тамерлане, пагес 258-265
- ↑ Старр, С. Фредериcк. Лост Энлигҳтенмент: Cентрал Асиаъс Голден Аге фром тҳе Араб Cонқуэст то Тамерлане, пагес 256-258