Андоррада мусулмонлар камчиликни ташкил қилади, аҳолининг асосий қисми христианлардир. АҚШнинг 2006-йилдаги Диний эркинлик ҳисоботига кўра, ҳозирда Андоррада 2000 га яқин шимолий африкаликлар (жами 72 000 аҳолидан) истиқомат қилади ва улар мамлакатдаги энг катта мусулмон гуруҳидир[1].

Аҳоли

Ташкилот

Мусулмонлар жамиятида 50 га яқин талаба араб тили дарсларини ўтказадиган Ислом маданияти маркази мавжуд. Ҳукумат ва мусулмонлар жамияти мактабларда бундай дарслар ўтказиш имконини берадиган тизим бўйича ҳалигача келишиб олгани йўқ.

Андоррада махсус қурилган масжид йўқ ва ҳукумат арзон нархлардаги ерлар етарли эмаслигини айтиб, бундай лойиҳа учун ер ажратишдан бош тортмоқда. 2003-йилда маҳаллий имом Муҳаммад Рагуиг эпископ Жоан Марти Аланисга мурожаат қилиб, масжид қуриш учун черковдан ер ажратиш ёки черков ичида масжид сифатида фойдаланиш учун жой ажратишни сўраган.

Тарихи

Антони Филтер и Росселл ўзининг "Мануал Дигест " (1748) тарихий китобида ёзилишича, 788-йилда Марк Алмугавер бошчилигидаги 5000 андорраликлар мусулмонларга қарши курашда Валл-де-Керолда Чарлемагненинг ёрдамига келади. Жангдан кейин Чарлемагне Андоррани ҳимоялайди ва уларни суверен халқ деб эълон қилади[2].

Яна қаранг

Манбалар