Andrea Bocelli
Андреа Боcелли (ўзбекча: Андреа Бочелли, 1958-йил 22-сентябр, Лажатиcо, Тоскана, Италия) — италян қўшиқчиси, классик ва поп мусиқа ижрочиси. Опера мусиқасини оммалаштирувчи санъаткорлардан бири.
Андреа Боcелли | |
|---|---|
|
| |
| Таваллуди |
28-сентябр 1958-йил |
| Жанрлар | опера, классик кроссовер, поп-мусиқа |
| Фаолият йиллари | 1992-йилдан ҳозиргача |
| Фуқаролиги |
|
| Болалари | 3 |
| Веб-сайт | андреабоcелли.cом |
Биографияси
Андреа Боcелли Пиза шаҳри яқинидаги Лажатиcо қишлоғида (Тоскана вилояти) туғилган. Боcеллининг болалик йиллари ота-онасининг фермасида ўтади, у ёшлигидан пианино, най ҳамда саксофон чалишни ўргана бошлайди.
Қўшиқчи болалигидан глаукома туфайли кўриш билан боғлиқ муаммолардан азият чекади, 27 марта амалга оширилган жарроҳлик амалиётларидан сўнг 12 ёшида, футбол вақтида бошига тўп тегиб, бутунлай кўзи ожиз бўлиб қолди.
Ўсмирлик даврида Андреа вокал танловларида бир неча марта ғолиб чиқди ва мактаб хорида яккахон ижрочи ҳам бўлган. Мактабни тугатгандан сўнг, у Пиза университетининг юридик факултетини якунлаб, ҳуқуқшунослик дипломини олган.
Опера мусиқасига меҳр қўйган Боcелли учун унинг ҳаётдаги орзуси ва мақсади буюк тенор бўлиб етишиш истаги эди. Йигитни Франко Cорелли ўзига шогирд этиб олади. Бу Андреа ўз орзуси ортидан келган Туринда содир бўлди. Шундан сўнг у ҳуқуқшунослик фаолиятини якунлади. Шундай қилиб, ёш тенор кундузи жиддий вокал машғулотларини бошлади, кечаси эса ресторанларда чиқиш қилиб, кун кечирди.
1992-йил ёш тенор учун ҳал қилувчи йил бўлди. Андреа италиялик рок юлдузи Зуcчеронинг тинглов имтиҳонидан муваффақиятли ўтди. Қўшиқнинг демо ёзуви Луcиано Павароттигача етиб боради. 1994-йилда Боcелли Сан-Ремо мусиқа фестивалида муваффақиятли дебют қилди. Сентябр ойида Паваротти шахсан ўзи ёш тенорни она шаҳри Моденадаги консерт дастурида иштирок этишга таклиф қилди. Худди шу йили, Рождество арафасида Андреа Боcелли Папа билан гаплашиш шарафига муяссар бўлди.
1995-йилда Андреа кўплаб Европа мамлакатларида, пойтахт ва йирик шаҳарларида консертлар берди. Унинг овози Германия, Ҳолландия, Испания, Франсия ва Белгияда жаранг сочди. У хор ва симфоник оркестр қўллаб-қувватловида, сўнг Брян Феррй ва Жоҳн Милес билан бирга қўшиқ куйлади. Унинг шу даврдаги консертларига ярим миллионга яқин одам келди.
Андреа Боcелли нафақат опера қўшиқчиси, балки эстрада хонандаси ҳам саналади, у „Боcелли“ албомини чиқарганидан кўп ўтмай, тезда Германия, Белгия, Италия ва Франсия чартларининг етакчи поғоналарини забт эта олди. Ушбу албом турли мамлакатларда кўп марта платина албомига айланди. Унинг учинчи „Романза“ албоми, худди олдинги иккиси каби, кенг қизиқиш ва катта шов-шувларга сабаб бўлди. Энди Андреа Боcелли бутун дунё бўйлаб шуҳрат қозона бошлади. Андреа Боcелли алоҳида довруғ қозонган АҚШда унинг консерт чипталари 250 доллардан 500 долларгача кўтарилди.
Шахсий ҳаёти

Андреа бўлажак рафиқаси Энриcа Cензатти билан 1987-йилда танишди. 1992-йил 27-июн санасида улар турмуш қурдилар. 1995-йил 25-февралда тўнғич фарзанди Амос, 1997-йилнинг 8-октябрида иккинчи ўғли Маттео туғилди.
Турмуш ўртоғининг деярли доимо уйда бўлмаганлиги сабабли Энриcа ажрим учун ариза беради (ажрим фақатгина давлат органларидаги расмий никоҳ учун берилган, католик никоҳини бекор қилиш учун эмас) ва 2002-йилдагина унинг аризасини қаноатлантирилди.
2002-йилда Андреа ўзининг ҳозирги рафиқаси Верониcа Бертини учратади, италиялик баритон Ивано Бертининг қизи, айни вақтда Боcеллининг импресариоси ҳам ҳисобланади. 2012-йил март ойида уларнинг қизи Виргиниа дунёга келди. У Верониcанинг биринчи, Андреанинг эса учинчи фарзандидир.
Андреа Боcелли Ўзбекистонда
Италиялик тенор 2017-йил 8-июнда "Истиқлол" санъат саройида катта консерт берган. Ушбу консертда Андреа Боcелли бошқа бир италян опера ва эстрада қўшиқчиси Алессандро Сафина билан бирга „О Соле Мио“ неаполитан қўшиғини куйлаган[1].
Дискография
Албомлар
Студия албомлари
- 1994-йил: Ил Маре Cалмо делла Сера
- 1995-йил: Боcелли
- 1997-йил: Виаггио Италиано
- 1998-йил: Ариа — тҳе опера албум
- 1999-йил: Согно
- 1999-йил: Ариэ саcре
- 2000-йил: Верди
- 2001-йил: Cиэли ди Тосcана
- 2002-йил: Сентименто
- 2004-йил: Андреа
- 2006-йил: Аморе
- 2008-йил: Инcанто
- 2009-йил: Мй Чристмас
- 2011-йил: Нотте Иллумината
- 2013-йил: Пассионе
- 2015-йил: Cинема
- 2018-йил: Сì
- 2020-йил: Белиэве
Консерт албомлар
- 2007-йил: Ундер Тҳе Десерт Скй
- 2007-йил: Вивере. Ливе ин Тусcанй
- 2009-йил: Мй Чристмас Спеcиал
- 2011-йил: Cонcерто: Оне Нигҳт ин Cентрал Парк
- 2013-йил: Лове ин Портофино
- 2016-йил: Cинема
Компиляциялар
- 1997-йил: Романза
- 2007-йил: Тҳе Бест оф Андреа Боcелли: Вивере
- 2010-йил: Cармен: Дуэц & Ариас
- 2012-йил: Опера
Албомлардаги иштироки
- 1997-йил: А Ҳймн фор тҳе Wорлд
- 1998-йил: А Ҳймн фор тҳе Wорлд 2 (Воиcес Фром Ҳеавен)
- 2000-йил: Реқуиэм (Верди)'
Опералар
- 1995-йил — „Богемия“ (Ж. Пуccини), дирижёр Зубин Мета (Родолф)[2]
- 2001-йил — „Тоска“ (Ж. Пуccини), дирижёр Зубин Мета (Каварадосси)[2]
- 2003-йил — Ил троваторе (Верди), дирижёр Стивен Меркурио (Манрико)[2]
- 2004-йил — „Вертер“ (Массен), дирижёр Ив Абел (Вертер)[2]
- 2005-йил — „Кармен“ (Бизе), дирижёр Чунг Мюнг Ҳоон[2]
- 2006-йил — Паглиаccи (Леонкавалло), дирижёр Стивен Меркурио (Канио)[2]
- 2006-йил — „Қишлоқ шарафи“ (Масcагни), дирижёр Стивен Меркурио (Туридду)[2]
- 2010-йил — „Андре Чéниэр“ (Жордано), дирижёр Марко Армиглиато (Андре Чениэр)
Сингллар
Дуэтлар
- 1995: „Виво пер леи“ (Гиоргиа билан)
- 1996: „Виво пер леи/Виво пор элла“ (Марта Сáнчез билан)
- 1996: „Cон те партирò/Тиме то Сай Гоодбе“ (Сараҳ Бригҳтман билан)
- 1997: „Виво пер леи/Ич лебе фüр сиэ“ (Жудй Wеисс билан)
- 1997: „Виво пер леи/Же вис поур элле“ (Ҳелен Сегара билан)
- 1997: „Мусиcа è“ (Эрос Рамазотти билан)
- 1999: „Тҳе Праер“ (Cелине Дион билан)
- 1999: „Нел cуоре леи“ (Эрос Рамазотти билан)
- 2001: „Л’Абитудине“ (Ҳелен Ҳеллwиг билан)
- 2004: „Cон те партиро“ (Грегорй Лемарчал билан)
- 2006: „Сомос Новиос (Итъс Импоссибле)“ (Чристина Агуилера билан)
- 2006: „Беcаусе Wе Белиэве“ (Марcо Борсато билан)
- 2006: „Ама cреди э ваи“ (Гианна Наннини билан)
- 2006: „Cанзони Стонате“ (Стевиэ Wондер билан)
- 2007: „Даре то ливе“ (Лаура Паусини билан)
- 2008: „Виве Я“ (Лаура Паусини билан)
- 2009: „Wҳат Чилд Ис Тҳис“ (Марй Жай Блидге билан)
- 2010: „Бридге овер Троублед Wатер“ (Марй Жай билан)
- 2015: „Э Пиу Ти Пенсо“ (Ариана Гранде билан)
- 2017: „Перфеcт“ (Эд Шеэран билан)
- 2018: „Иф Онлй“ (Дуа Липа билан)
- 2021: „Cанто делла терра“ (Тина Cарол билан)
Яккахон
- 1994: „Ил маре cалмо делла сера“
- 1995: „Cон те партирò“/"Вивере"
- 1995: „Маcчине да гуэрра“
- 1995: „Пер аморе“
- 1999: „Аве Мариа“
- 1999: „Cанто делла Терра“
- 2001: „Мелодрамма“
- 2001: „Милле Луне Милле Онде“
- 2004: „Делл’аморе нон си са“
- 2004: „Ун нуово гиорно“
- 2009: „Wҳите Чристмас/Бианcо Натале“
CД/ДВД пакетлар
- 1998: А Нигҳт ин Тусcанй
- 2000: Саcред Ариас: Тҳе Ҳоме Видео
- 2002: Тусcан Скиэс (Cиэли ди Тосcана)
- 2006: Cредо: Жоҳн Паул ИИ
- 2006: Ундер тҳе Десерт Скй
- 2008: Вивере Ливе ин Тусcанй
- 2008: Инcанто Тҳе Доcументарй
- 2009: Мй Чристмас Спеcиал
- 2011: Cонcерто. Оне Нигҳт ин Cентрал Парк
- 2013: Лове ин Портофино
Мукофотлар
- „Италия Республикаси олдидаги хизматлари учун“ орденининг буюк офицери (2006-йил 6-феврал)[3]
- Жаҳон санъати ва маданиятига қўшган ҳиссаси учун Доминикан Республикаси Президенти Леонел Фернандеснинг „Мерит оф Дуарте, Санчез анд Мелла“ ордени билан тақдирланган (2009-йил)[4]
- Театр санъатига (опера) қўшган ҳиссаси учун „Ҳоллйwоод шон-шуҳрат хиёбони“даги юлдуз билан тақдирланган (2010-йил 2-март)[5]
- „Инсон маркази“ ва „Маънавият мактаби“ асосчиси Пиэр Франcо Марcенаро Андреа Боcеллига руҳни юксалтиргани, одамларни ирқ, миллат ва эътиқодидан қатъи назар бирлаштирган ижоди учун Санъат, фан ва тинчлик мукофотини топширди (2015-йил)[6]
Китоблар
- Боcелли, Андреа. Тҳе Мусиc оф Силенcе: А Мемоир. — ИСБН 10: 0060936983
Филмлар
Боcеллининг „Ла мусиcа дел силензио“ (ўзбекча: „Жимжитлик мусиқаси“) китоби асосида шу номдаги бадиий филм суратга олинган.
Манбалар
- ↑ ҳттпс://мйдай.уз/конcерти-шоу/обзор-конcерт-андреа-бочелли
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 База данних операcласс.cом
- ↑ Гранде Уффиcиале Ордине ал Мерито делла Репубблиcа Италиана Сиг. Андреа Боcелли(итал.)
- ↑ Боcелли ҳонеред бй тҳе Доминиcан говернмент
- ↑ ҳттпс://wалкоффаме.cом/андреа-боcелли/
- ↑ ҳттпс://cентроделлуомо.орг/сториа/