Ангиция (ёки Анкиция, лат. Ангитиа, Анcитиа) — италян мифологиясида илонлар билан боғлиқ даволовчи маъбуда. Вергилий Ангитий боғи ва Фуцин тўлқинларини эслайди[1], Маррувиядаги илон сеҳргар Умброн ҳақида ҳикоя қилади. Ээтанинг қизи Ангитияни, шунингдек, Силий Италик[2] тилга олади.

Селий Антипатрнинг сўзларига кўра, Ангиция — Ээтанинг учта қизидан бири, кўл яқинидаги боғда яшаган Медея ва Киркининг синглиси, сеҳргарлик қилган (илонларни сеҳр билан ўлдирган) ва маъбуда сифатида ҳурматга сазовор бўлган[3]. Сервий уни Медеянинг ўзи билан бирхиллаштиради, у Колхидага саёҳати пайтида Ясон билан Италияга келган ва Фуцин кўли яқинида яшовчи маҳаллий аҳолига илон заҳрига қарши дори-дармонларни ўргатган ва унинг исми лотинча ангерент (қисиш, сиқиб чиқариш, яъни у ўз қўшиқлари билан илонларга халақит берган) дан келиб чиққан[4], аммо лотинчада ангуис, „илон“ билан яқинлиги аниқ-тиниқ, шунинг учун у баъзи қўлёзмаларда Ангуитиа деб аталади. Унинг исми бир нечта лотин ёзувларида (баъзан кўпликда — Ангитии) қайд этилган.

Манбалар

  1. ↑ Вергилий. Энеида ВИИ 759
  2. ↑ Силий Италик. Пуника ВИИИ 500
  3. ↑ Солин. ИИ. 28-29 со ссилкой на Целия
  4. ↑ Сервий. Комментарий к „Энеиде“ Вергилия ВИИ 750; Комментарий Н.Старостиной в кн. Вергилий. Собраниэ сочинений. СПб, 1994. С.457

Манбалар