Anna Nikandrova

Анна Алексеэвна Никандрова (русча: Анна Алексеевна Никандрова 1921-йил 13-октабр – 1944-йил 23-июн) Иккинчи жаҳон уруши даврида Қизил Армиянинг 426-ўқчи полкининг комсомол ташкилотчиси, 1945-йил 24-мартда вафотидан кейин Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвони билан тақдирланган.

Ёшлик

Никандрова 1921-йил 13-октабрда Барашкинода катта рус деҳқон оиласида туғилган унинг иккита катта опаси ва иккита укаси бор эди. Мактабнинг еттинчи синфини тугатгач, у Красногородский туманидаги Мозули шаҳридаги кичик қироатхонада ишлади, кейинроқ у маҳаллий комсомол қўмитасининг ҳисобчиси бўлди ва 1941-йил июн ойида у иккинчи котиб этиб сайланди.

Германия Совет Иттифоқига бостириб киргач, Никандрова касалхонада ҳамшира бўлишдан олдин шифокор бўлишни истаган аёллар учун қисқа муддатли курсда қатнашди. 1941-йил 3-июлда у ўзи бўлган ярадор аскарларни олиб кетаётган машина бомбардимон қилинганидан сўнг оёғидан жароҳат олди, ҳайдовчи ва ичидаги ярадор аскарлардан бири ҳалок бўлди. Ҳужумдан сўнг у ўтиб кетаётган бошқа машинани топди ва ярадор аскарларни ўша машинага ўтказиб, Калининга жўнатди, у ерда жароҳатлари учун касалхонада даволанди. Кейинчалик, август ойида у шаҳар комсомол қўмитасининг бухгалтерия бўлимига мас'ул бўлди, аммо немис қўшинлари шаҳарга яқинлашганда, 1941-йил октабр ойида Қизил Армия сафига қўшилди. 31-армия штаб-квартирасида котиб сифатида иш бошлаган, 1943-йил март ойида 221-алоҳида алоқа компаниясининг сиёсий ишлар бўйича командирининг ўринбосари сифатида фронтда бўлишдан олдин дала госпиталида сиёсий инструктор бўлган. 1942-йилда у Коммунистик партияга қабул қилинди. 1943-йил май ойида Вопец дарёсидан ўтаётганда у ўз бўлинмасидан орқада қолди ва рулманларини йўқотди. Шундай бўлса-да, у дарёни ёлғиз кесиб ўтади ва охир-оқибат алоқа ўрнатишга муваффақ бўлди. Якка ўтиш жойига борган жасорати учун у Қизил Юлдуз ордени билан тақдирланган, аммо унга "Жасорат учун" медали берилган. Ўша йилнинг июн ойида у 758-пиёда полкида 2-баталоннинг комсомол ташкилотчиси бўлди. 4-сентабрда у немисларнинг қарши ҳужумини қайтариш учун ўз гуруҳидаги аскарларни тўплади ва икки марта яраланганига қарамай, жанг майдонида қолди. Ўша йилнинг ноябр ойида у 426-пиёда полкининг комсомол ташкилотчиси лавозимига кўтарилди ва у билан умрининг охиригача хизмат қилди. 1944-йил 23-июнда унинг бўлинмаси Витебскдаги Киреэво қишлоғи учун жангда қатнашди ва у ерда танкга қарши зовурга яқинлашганда, улар яқин атрофдаги душман бункерларидан кучли пулемётлардан ўққа тутилди. У ерда зовурдан зинапояга кўтарилган биринчи аскар бўлиб, қўл остидагиларга ўз ортидан эргашишни буюрди ва граната билан душманнинг пулемёт инига ҳужумга ўтди, бироқ бу жараёнда пулемётдан ўқ узилди. У биринчи марта Дубронводаги оммавий қабрга дафн этилишидан олдин дивизия қабристонига дафн этилган. Ўлимидан бир ой ўтиб Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвонига кўрсатилган, 1945-йил 24-мартда вафотидан сўнг унвон берилган

Мукофотлар

• Совет Иттифоқи Қаҳрамони (1945-йил 24 март)
• Ленин ордени (1945-йил 24 март)
• 2-даражали Ватан уруши ордени (1943-йил 28-октабр)
• "Жасорат учун" медали (1943-йил 30-май)