Anne Enright
Анне Тереса Энригҳт(1962-йилнинг 11-октябрида туғилган)— ирланд ёзувчиси. Унинг бадиий адабиёти асосан оила, севги, ўзлик ва оналик каби мавзуларида бўлади.
Ҳаёти
Анне Энригҳт Ирландиянинг Дублин шаҳрида туғилган ва Ратҳминесдаги Сент-Луис ўрта мактабида таҳсил олган. Энригҳт Британия Колумбиясининг Виктория шаҳридаги Лестер Б.Пеарсон Унитед Wорлд Cоллеге оф Паcифиc коллежида халқаро стипендия ютиб олади ва у ерда икки йил давомида Халқаро бакалаврда таҳсил олади. Кейин Дублин Тринитй коллежида инглиз ва фалсафа бўйича бакалавр даражасини тамомлайди. Энригҳт 21 ёшга тўлган кунида унга электр ёзув машинкаси совға қилинганида, жиддий ёзишни бошлайди. Шу билан биргаШарқий Англия университетининг Ижодий ёзма курсида Чевенинг стипендиясини қўлга киритади у ерда эса Ангела Cартер ва Малcолм Брадбурйнинг қўл остида таҳсил олади ва магистр даражасини тугатади. Энригҳт олти йил давомида Дублиндаги РТÉ телеканали продюсери ва режиссёри бўлиб ишлайди ва тўрт йил давомида РТÉ Нигҳтҳаwкс дастурини ишлаб чиқади. Кейин икки йил давомида болалар дастурларида ишлайди ва дам олиш кунлари асарлар ёзади.1993-йилда Энригҳт тўлиқ вақтини асарлар ёзишга сарфлай бошлайди. У ҳозир Дублинда яшайди, бундан олдин эса 2014-йилгача Wиcклоw округидаги Брай шаҳрида яшаган. Бундан ташқари Дúн Лаогҳаиредаги Павилион театри директори бўлади. Ҳозирда Ирландия Бадиий Кенгашида маслаҳатчи бўлиб ишлайдиган Мартин Мурпҳй[1] билан оила қуради ва уларнинг икки фарзанди, бир ўғли ва бир қизи бор.
Ижоди ва Ютуқлари
Энригҳт Ирландия фантастик асарлари бўйича биринчи лауреат(2015–2018) ва Ман Боокер мукофоти(2007) ғолиб бўлади. Еттита роман, кўплаб қиссалар ва „Макинг Бабиэс: Стумблинг инто Мотҳерҳоод“ номли бадиий бўлмаган асарини нашр эттиради. Унинг адабий мавзудаги иншолари Лондон Ревиэw оф Боокс ва Тҳе Неw Ёрк Ревиэw оф Боокс журналларида чоп этилади ва Энригҳт Тҳе Ириш Тимес ва Тҳе Гуардиан китоб саҳифалари учун ҳам мақолалар ёзади. Энригҳт ўзининг тўртинчи романи „Тҳе Гатҳеринг[2]“ учун 2007-йилда Ман Боокер мукофотига сазовор бўлади[3] ҳамда 2012-йилда чоп этилган „Тҳе Форготтен Wалтз“ романи бадиий адабиёт учун Андре Карнеги медалига сазовор бўлади. Унинг „Тҳе Греэн Роад“ романи „Wоманъс Призе“ мукофотига номзодлар рўйхатига киритилган ва „Йилнинг Ирландия романи(Тҳе Ириш Новел оф тҳе Еар)“(2015) номинациясида ғолиб чиққан[4].
Асарлари
- Wҳат Аре Ёу Лике?(2000)
- Тҳе Плеасуре оф Элиза Лйнч(2002)
- Тҳе Гатҳеринг(2007)
- Тҳе Форготтен Wалтз(2011)
- Тҳе Греэн Роад(2015)
- Аcтресс(2020)
- Тҳе Wрен, тҳе Wрен(2023)
- Тҳе Портабле Виргин(1991)
- Такинг Пиcтурес(2008)
- Естердай’с Wеатҳер(2009)
Манбалар
- ↑ „А.Энригҳт оиласи“. Қаралди: 17-сентабр 2023-йил.
- ↑ „асарлари“. Қаралди: 17-сентабр 2023-йил.
- ↑ „Ман боокер призе“ (инглизча). Қаралди: 17-сентабр 2023-йил.
- ↑ „Анне Энригҳт аwардс“. 2023-йил 13-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-сентабр 2023-йил.