Антиф (қадимги юнонча: Ἀντιφος қадимги юнонча: Ἀντιφος) — юнон мифологияси қаҳрамони, Троя шоҳи Приамнинг ўғли. Гомернинг „Илиада“ асари қаҳрамонлардан бири.

Мифологияда

Гомер ва Псевдо-Аполлодорга кўра, Антиф троян шоҳи Приам ва унинг рафиқаси Гекубанинг ўғли бўлган[1]. Псевдо-Аполлодорга кўраПсевдо-Гигин уни бошқа приамидлар қаторида онасининг ким эканлигини кўрсатмасдан тилга олган[2]. Иоанн Сецнинг ёзишича, Антиф беникоҳ туғилган, аммо ушбу муаллиф шаҳзодани унинг ўгай укаси Ис билан адаштириб юборган[3][4].

Антиф Трояда ахейлар билан бўлган жангларда иштирок этган. Гомернинг ёзишича, Ахилл шаҳзодани Ис билан бирга асир олган, аммо кейинчалик уни тўлов эвазига қўйиб юборган[5]. „Илиада“ нинг тўртинчи қўшиғида ҳикоя қилинувчи жанглардан бирида Антиф Аякс Теламонидни найза билан шикастлашга ҳаракат қилган, аммо имкониятни бой берган ва Одиссейнинг дўсти Левкани жароҳатлаган. У воқеа жойида ҳалок бўлган. Одиссей бунинг учун қасос олишга қарор қилган, аммо Антиф ўлимдан қочиб қутулишни уддалаган[5]. „Илиада“нинг ўн биринчи қўшиғида Антиф жангчилар орасида яна — бу сафар укаси Ис бошқарган аравада кўриниш беради. Микен шоҳи Агамемнон уларнинг иккаласини ҳам[4] ўлдиради, Антифнинг бошига қилич билан уриб жароҳатлайди. Гомернинг сўзларига кўра, ҳалок бўлганлардан зирҳларни ечиб олаётган Агамемнон Ахилл уларни қандай қилиб қўллари боғланган ҳолда етаклаб кетганини ёдга олади[5].

Критлик Диктис Антифнинг кемалар қаршисидаги жангда ҳалок бўлганини ёзган[4].

Манбалар

  1. ↑ Аполлодор Афинский 1972.
  2. ↑ Гигин 2000.
  3. ↑ Иоанн Цец. Гомерика, 40. (оригинал с латинским комментариэм: Иоаннис Тзетзаэ. Антеҳомериcа, Ҳомериcа эт Постҳомериcа. Липсиаэ, 1793, Ҳомериcа, п. 61)
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Wагнер 1894.
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Гомер 2008.

Адабиётлар

  1. Аполлодор Афинский. Мифологическая библиотека. Наука, 1972. 
  2. Гигин. Мифы. Алетейя, 2000. ИСБН 5-89329-198-О. 
  3. Гомер. Илиада. М.: Наука, 2008. ИСБН 978-5-02-025210-3. 
  4. Счирмер А. Антипҳос 2 // Аусфüҳрличес Лехикон дер гриэчисчен унд рöмисчен Мйтҳологиэ. — 1886. — Бд. И, 1. — Кол. 385.
  5. Wагнер. Антипҳос 2 // Паулйс Реаленcйcлопäдиэ дер cлассисчен Алтертумсwиссенсчафт. — 1894. — Бд. И, 2. — Кол. 2530.