Ўзининг маҳоратидан ғурурланган Арахна тўқувчиликда ҳунармандчилик ҳомийси ҳисобланмиш Афинадан ҳам ўзиб кетганини эълон қилади. Арахна маъбудани мусобақага чақиришга қарор қилганида, Афина унга яна бир бор ўйлаб кўриш имкониятини беради. Афина кекса аёл ниқоби остида ҳунарманднинг олдига келиб, уни нотўғи қарордан қайтара бошлайди, аммо Арахна ўз фикрида туриб олади. Мусобақа бўлиб ўтади: АфинаПосейдон устидан ғалаба қозонган саҳнани тўқиб битиради. Арахна Зевснинг саргузаштлари акс этган саҳнани тасвирлайди. Афина рақибининг маҳоратига тан беради, лекин акс эттирилган саҳнанинг ўйлаб топилганидан ғазабланади (унда маъбудларга ҳурмацизлик акс этганди) ва Арахнанинг яратган асарни йўқ қилади. Афина уни йиртиб ташлайди ва Арахнанинг пешонасига қора қайиндан ясалган моки билан уради. Бахциз Арахна шармандаликка чидай олмайди; у арқондан сиртмоқ ясаб, ўзини осиб қўяди. Афина Арахнани сиртмоқдан халос қилади ва унга қарата дейди:
"Яша, эй исёнкор. Лекин, сен абадий осилиб турасан ва мато тўқийсан, бу наслингга ҳам берилган жазодир.
Афина Арахнага сеҳрли гиёҳ шарбатини сепади ва унинг танаси кичрайиб кетади, қалин сочлари тўкилиб тушади ва ўзи ўргимчакка айланади. Ўргимчак Арахна ўша вақтлардан бери тўрига осилиб олганча, уни тўқишни давом эттириб келади.
Бошқа бир версияга кўра, Арахна акаси Фаланг билан ишқий алоқаси учун ўргимчакка, акаси эса бийга айланган[5]. Яна бир версияда Арахнанинг ўғли урчуқни ихтиро қилгани айтилади[6].