Армен Теванович Айриев (Айриян, 1910-йил 20-сентябр – 1966-йил 13-феврал, Тошкент[1][2][3][4]) – совет офицери, Улуғ Ватан уруши қатнашчиси (503-ҳужум авиация полкининг эскадрон командири, Жанубий фронти), Совет Иттифоқи Қаҳрамони (1944), маёр.

Армен Теванович Айриев
Файл:Армен Айриев.жпг
Таваллуди 20-сентябр 1910-йил
Туг, Шуша уезди, Елисаветпол губернаторлиги, Россия империяси
Вафоти 13-феврал 1966-йил(1966-02-13)
(55 ёшда)
Тошкент, ЎзССР
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Унвони mayor
Ҳарбий  қисм 206-ҳужум авиация дивизия, 7-ҳужум авиация корпуси, 8-ҳаво армия, Жанубий фронти
Қўмондонлик қилган эскадриля
Жанг/уруш Иккинчи жаҳон уруши
Мукофотлари

||

||

Ҳаёти

Армен Айриев 1910-йил 20-сентябда Туг (Тук, Тох) қишлоғида (ҳозирги Озарбайжоннинг Хўжавенд вилояти) арман деҳқонлари оиласида туғилган[1][5][3][4]. У умрининг кўп қисмини Ўзбекистонда ўтказди. У ерда Ишчилар факултетининг 2-курсини тамомлагандан сўнг Самарқандда „Деҳқонин“ заводида механик бўлиб ишлади.

Айриян 1931-йилда Қизил Армия сафига қабул қилинди, бир йил ўтиб 1932-йилда КПСС (б) аъзоси бўлди. Қизил Армия сафларида у кичик авиация мутахассислари мактабини ва Энгелс ҳарбий авиация мактабини тугатди.

Улуғ Ватан урушининг биринчи кунларидан бошлаб у фронтда бўлиб, 503-штурмчи авиация полкининг эскадрон командири лавозимини эгаллаган (206-ҳужум авиацияси дивизияси, 7-ҳужум авиация корпуси, 8-ҳаво армияси, Жанубий фронт). 1943-йил октябр ойига келиб, капитан Айриев душман аэродромлари, ўтиш жойлари, ишчи кучи ва техникаси консентрациясига ҳужум қилиш учун бир юз бешта жанговар топшириқни бажарди. Шу билан бирга, унга ишониб топширилган эскадрон уч юз йигирма тўртта муваффақиятли жанговар топшириқларни бажарди, бунинг натижасида у душманга катта зарар етказди. Армен Айриев бошчиллигидаги эскадрон, айниқса, Таганрог душман гуруҳини мағлуб этиш ва Донбассни озод қилиш пайтида ажралиб турди.

Урушдан кейин Армен Айриев СССР Ҳарбий ҳаво кучларида хизмат қилишни давом эттирди. 1947-йилда у Ҳарбий-ҳаво кучлари офицерларини такомиллаштириш курсини тамомлаган. 1951-йилдан маёр А.Т.Айриев заҳирага олинди. Умрининг охирида Тошкентда яшаган, Тошкент шаҳар ижроия қўмитасида ишлаган.

1966-йил 13-февралда Тошкентда вафот этган, Боткин қабристонига дафн этилган.

Мукофотлари

Адабиётлар

  • Амирханян М. Д. Армяне — Герои Советского Союза. Ер., 2005. — 202 с.: ИСБН 99930-4-342-7
  • Петросянц Х.С. Крылатое племя. Ереван, 1980
  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ИСБН отс., Рег. № в РКП 87-95382.
  • Саркисян С. Т. Энциклопедия Арцах-Карабаха. Спб., 2005. : ИСБН 5-9676-0034-5

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 Сайт «Герои страны». „Айриев Армен Теванович“ (ру). 2012-йил 30-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 26-январ.
  2. ↑ Биографическая энциклопедия «Биография.ру». „Айриев Армен Теванович“ (ру). 2012-йил 30-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 26-январ.
  3. ↑ 3,0 3,1 Независимый информационно-научный портал «Маштоц». „Арцахские армяне в годы Великой Отечественной войны“ (ру). 2012-йил 30-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 26-январ.
  4. ↑ 4,0 4,1 Сайт «Карабах и регион». „Знаменитые люди Карабаха“ (ру). 2012-йил 30-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 26-январ.
  5. ↑ Обобщённый банк данных «Мемориал». „Документ: «Именной список безвозвратных потерь личного состава частей 2-й воздушной армии за период с 1 по 31 мая 1942 года».“ (ру). Қаралди: 2010-йил 26-январ.[сайт ишламайди]

Ҳаволалар