Атрофия (юнонча "атропҳео" – озаяпман) – тўқималар озиқланишининг бузилиши натижасида аъзоларнинг кичрайиб, ҳужайралар сифатининг ўзгариши. Физиологик ва патологик атрофия бир биридан фарқ қилинади. Физиологик атрофия аъзолар функсияларининг тўхташи натижасида рўй беради. Организм ўсишдан тўхтаганда, айрисимон без атрофияланиб, ёғ тўқимаси кўпаяди. Одам қариган сари аъзолар фаолияти сусайиши натижасида безлар ва ички аъзолар ҳажми кичраяди, тери эластиклиги йўқолиб, ажин пайдо бўлади. Патологик Атрофияга турли касалликлар (сил, ўсмалар, заҳарланиш ва бошқалар) сабаб бўлади. Бунда аъзолар ҳажми кичраяди. Атрофия сабаблари йўқотилса, аъзолар асли ҳолига қайтиши мумкин, жумладан синган суяк битгандан сўнг атрофияланган мускуллар тикланиб, ҳаракат нормаллашади. Атрофиянинг олди олинмаса, ҳаёт учун хавф туғдириши мумкин, масалан, кўз нерви атрофияси кўрликка, мускуллар астрофияси фалажликка, жинсий безлар атрофияси жинсий қобилиятнинг сусайиши (фарзанд кўра олмасликка) сабаб бўлади[1].

Тадқиқот

Синовда о'тказилган бир дори мосламани ё'қотишнинг турини олдини олган. Сут эмузувчиларда о'тказилган синовлар натижасида мушак атрофиясида иштирок этувчи мушакда мавжуд бўлган протеиннинг фаолиятини блокировка қилганлигини ко'рсатди[2]. Бироқ, дори юракга узоқ муддатли та'сир қилиши одамларда унинг мунтазам фойдаланилишини тақиқлайди ва бошқа фойдали дорилар кашф қилинмоқда[3].

Манбалар