Саргис Мубаеажиан (арманча: Սարգիս Մուբայաջյան; 31-январ 1860 – 27-май 1937), ўзининг тахаллуси Атрпет (Адрбед Ғарбий арман тилида, арманча: Ատրպետ) номи билан танилган, кўп қиррали ва серқирра арман ёзувчиси эди.

Саргис Мубаеажиан
Таваллуди 31-январ 1860-йил
Вафоти 27-май 1937-йил(1937-05-27)
(77 ёшда)

Ҳаёти

Карс ва Истанбулда таҳсил олган, асосан Транскавказеда, бир шаҳардан иккинчи шаҳарга (Александропол, Тифлис, Ахалкалаки, Боку ва бошқалар) ва Табризда саргузашт қилган[1]. 1890-йилларнинг ўрталарида у Ҳунчак партияси сафидаги сиёсий фаолияти учун Россия ҳукумат томонидан қамоққа олинган[2]. Атрпет 1905–1906-йилларда Европани саёҳат қилган ва ҳаётининг қолган қисмини Александрополда (Ленинакан, ҳозирги Гюмри, Арманистон) ўтказган. Унинг кўплаб асарлари ҳали ҳам арман даврий нашрларида тарқалиб ётади. Атрпет шунингдек, Арманистон тарихи ва нумизматика бўйича мақолалари билан ҳам танилган.

Атрпет асосан Тжвжик номли машҳур роман муаллифи сифатида танилган[3].

Манбалар

  1. ↑ Ҳаcикян, Агоп. Тҳе Ҳеритаге оф Армениан Литературе: Фром тҳе Эигҳтеэнтҳ Cентурй то Модерн Тимес, 2000 — 431-бет. ИСБН 0814332218. 
  2. ↑ Б. Бардакжиан, Кеворк. А Референcе Гуиде то Модерн Армениан Литературе, 1500-1920 — 297-бет. 
  3. ↑ "Муаллиф кўплаб адабий жилдлар нашр эттирди, аммо арманлар фақат унинг кичик, беш саҳифали ҳикоясини эслашади." Ирина Петросиан, Давид Ундерwоод (2006). Арман ошхонаси. Факт, фантастика ва фолклор. Еркир Публишинг. 86-бет. ИСБН 9781411698659.