Bakir
Бакир'[1], Бакирчой (туркча: Бакıрçай „мис оқими“) — Туркиядаги дарё, Эгей минтақасидаги Кичик Осиёнинг ғарбий қисмида, Мисия тарихий ҳудудида жойлашган. Бергамадан, қадимги Пергамдан жанубдан, Сома шимолидан оқиб ўтади ва Эгей денгизининг Чандарли кўрфазига[1] (Çандарлı Кöрфези) қуйилади, қадимги даврда Кимский (қадимги юнонча: Κυμαῖος κόλπος) ёки Элеан кўрфази (Ἐλαϊτικός κόλπος) номи билан танилган. Узунлиги 129 километр[2]. Манба Балıкесир вилоятидаги Омер тоғида (Öмер Даğı) жойлашган. Манбадан дарё жанубда Геленде[1] (Геленбе) қишлоғи ва ундан кейин шимолий Киркағачдан[1] (Кıркаğаç) ва Маниса вилоятидаги Юнт тоғларидан (Юнт Даğларı) ғарбга оқиб ўтади. Дарёнинг қуйилиш жойи Измир вилоятидаги қадимги Питана[3], Чандарли[1] (Çандарлı) қишлоғидан 3 километр шарқда жойлашган[3].
Бадир текислиги жуда унумдор, Мисиядаги энг яхшиси[4] ҳисобланади.
Дарё антик даврда Каик (қадимги юнонча: Κάϊκος, юнонча: Κάικος)[3][5] номи билан маълум. Афсонага кўра, дарё худоси Каик Океан ва Тефиянинг ўғли эди[6]. Кайкоснинг қуйилиш жойидан икки километр[7] узоқликда Менесфей томонидан асос солинган, Пергамон[3] учун бандаргоҳ бўлиб хизмат қилган қадимий Элеа (Ελέα) шаҳри бўлган.
Плутархга тегишли бўлган „Дарёлар ҳақида“ рисоласига кўра, Каик илгари Астрей деб (қадимги юнонча: Ἀστραῖος), Посейдоннинг ўғли Астрей номи билан аталган.
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Греция : Справочная карта : Масштаб 1:1 000 000 / гл. ред. Я. А. Топчиян; ред.: Г. А. Скачкова, Н. Н. Рюмина. — М.: Роскартография, Омская картографическая фабрика, 2001. — (Страны мира «Европа»). — 2000 экз.
- ↑ Турецкая Республика. Справочник. М.: Институт изучения Израиля и Ближнего Востока, 2000 — 8-бет. ИСБН 5-89394-038-5.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Страбон. География. ХИИИ. С. 615
- ↑ Страбон. География. ХИИИ. С. 624
- ↑ Cаиcус // Реальный словарь классических древностей / авт.-сост. Ф. Любкер ; Под редакцией членов Общества классической филологии и педагогики Ф. Гельбке, Л. Георгиевского, Ф. Зелинского, В. Канского, М. Куторги и П. Никитина. — СПб., 1885.
- ↑ Гесиод. Теогония, 345
- ↑ Обнорский, Николай Петрович. Элея // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1904. — Т. ХЛа. — С. 642.