Бароқ, Буроқ, Бароқ ўғлон (? — 1428) — дашти қипчоқлик ҳукмдор (1423—28). Ўрусхоннинг набираси. Б. 1419-йил май ойида тахт учун курашда кўмак истаб Самарқандга Улугбек ҳузурига келган. Улуғбек унга ҳарбий ёрдам беради ва шу йилнинг августи охирида ўзи ҳам катта қўшин билан сафарга чиқиб, 5 сент. да Чиноз ёнида Сирдарёдан кечиб ўтади. Душман (Туға Темур авлоди Муҳаммадхон) жанг қилмасдан тарқаб кетган, шунинг учун Улуғбек 22 октабрда Самарқандга қайтиб келган. Б. бир мунча вақтдан сўнг (1423-йил) Муҳаммадхоннинг ўрдасини, 1425-йил бошида эса узил-кесил тахтни эгаллайди. Мустақил бўлиб олгач, Б. билан Улуғбек ораларидаги муносабат бузилади. Бунга сабаб Б.нинг Сиғноқ атрофидаги ерларни даъво қилиб чиқиши бўлган. Б. Сиғноқ ш. унинг бобоси Ўрусхоннинг қароргоҳи бўлгани ва шаҳарни бобоси обод қилганини даъво қилади. Бунга жавобан Улуғбек 1427-йил баҳорида укаси Муҳаммад Жўқий билан Б.қа қарши отланган. Улуғбек Б. томонидан кечирим сўраб, сулҳ таклифи билан юборилган элчини қайтариб юборган. Сиғноқ атрофидаги тепалик ерлардан ҳеч қандай хавфсизлик чора тадбирларини кўрмасдан ўтиб бораётган Улуғбек қўшинига Б.нинг кам сонли қўшини тўсатдан ҳужум қилиб рақибини пароканда қилиб юборган. Б. Самарқанд атрофини талаб орқага қайтган. Улуғбек отаси Шоҳрух юборган Ҳирот қўшини ҳамда Муҳаммад Жўқийнинг мулки — Қандаҳордан келган қўшинларни жамлаб яна Б.қа қарши отланганда, Тошкентгача келган, бироқ Б. қўшини дашт ичкарисига чекинган. Сиғноқ ш. Улуғбек қўл остида қолган. Б. Мўғулистонга қилган юришида Султон Маҳмуд ўғлон томонидан ўлдирилган.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил