Beit Ara
Беит Ара (арабча: بيت أرة, шунингдек, Беит Ира ёки Беит Арра) Сурия жанубида жойлашган қишлоқ. Маъмурий жиҳатдан Дараа муҳофазаси таркибига киради. Дараадан ғарбда жойлашган. Сурия Марказий Статистика Бюроси (CБС) маълумотларига кўра, 2004-йил аҳолини рўйхатга олишда Беит Ара аҳолиси 1 878 кишини ташкил қилган[1]. Қишлоқ Ярмук дарёсидан (Сурия ва Иордания чегараси) 5 километр (3.1 ми) шимолда, Тафасдан эса 22 километр (14 ми) жанубда жойлашган[2].
Беит Ара بيت أرة | |
|---|---|
| Қишлоқ | |
| Мамлакат | Сурия |
| Муҳофаза | Дараа |
| Округ | Дараа округи |
| Ноҳия | аш-Шажара |
| Аҳолиси (2004) |
1 878[1] |
| Вақт минтақаси | УТCЕЭТ +2; +3 |
Тарихи
Усмонийлар даври
1596-йилги Усмонийлар солиқ рўйхатларида қишлоқ Байт Ирр номи билан қайд этилган бўлиб, Ҳаврон қадасидаги Жавлан Шарқи ноҳияси таркибига кирган. Қишлоқда жами 39 хонадон ва 25 нафар бўйдоқдан иборат мусулмон аҳоли истиқомат қилган. Аҳоли буғдой (2250 акçэ), арпа (900 акçэ), ёзги экинлар (550 акçэ), эчкилар ва/ёки асалари уялари (150 акçэ) каби турли қишлоқ хўжалиги маҳсулотларидан, шунингдек, вақти-вақти билан олинадиган даромадлардан (150 акçэ) солиқ тўлаган. Жами солиқ миқдори 4000 акçэни ташкил этган[3].
Немис сайёҳи Улрич Жаспер Сетзеэн 1808—1809-йилларда бу ҳудуддан ўтиб, Ҳаврон минтақасидаги „Бетирра“ номли жойда харобаларни кўрган. Немис географи Карл Риттер бу харобаларни Буюк Ҳерод милоддан аввалги 37—4-йилларда Батанаэа (қадимги Ҳаврон) устидан ҳукмронлик қилган даврда қурдирган „Бетура“ қал’аси бўлиши мумкин, деб тахмин қилган. Қал’а шаҳар кейинчалик Византия салтанати даврида (милодий ИВ асрдан ВИИ аср бошларигача) ҳарбий қўрғон вазифасини бажарган. Сетзеэн Бетҳиррани Тасил қишлоғининг жануби-шарқида жойлашган деган бўлса-да, америкалик археолог Готтлиэб Счумачер бу фикр хато эканлигини таъкидлаб, мазкур жойни Беит Ара (Тасилнинг жануби-ғарбида жойлашган) ҳудудида эканини аниқлаган[4].
1880-йилларда Счумачер Беит-Арани Вади аз-Зайятиннинг ғарбий ёнбағирлари юқори қисмида жойлашган кичик қишлоқ дея таърифлаган. Қишлоқдаги тош ва лойдан қурилган йигирма бешта уйда 90 нафар мусулмон аҳоли истиқомат қилган. Қишлоқ атрофида қадимий турар-жойларнинг кенг кўламли харобалари ҳамда бироз унумдор ерлар мавжуд бўлган[4].
2024-йил декабридан бу ҳудуд Исроил назорати остида.
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 „Генерал Cенсус оф Популатион 2004.“. Қаралди: 2014-йил 10-июл.
- ↑ Ма'оз 2008, с. 10.
- ↑ Ҳüттеротҳ & Абдулфаттаҳ 1977, с. 198.
- ↑ 4,0 4,1 Счумачер 1886, с. 52.
Адабиётлар
- Ҳüттеротҳ, W.-Д.; Абдулфаттаҳ, К.. Ҳисториcал Геограпҳй оф Палестине, Трансжордан анд Соутҳерн Сйриа ин тҳе Лате 16тҳ Cентурй. Эрлангер Геограпҳисче Арбеитен, Сондербанд 5. Эрланген, Германй: Ворстанд дер Фрäнкисчен Геограпҳисчен Геселлсчафт, 1977. ИСБН 3-920405-41-2.
- Счумачер, Г.. Аcросс тҳе Жордан: Беинг ан Эхплоратион анд Сурвей оф парт оф Ҳауран анд Жаулан. Лондон: Ричард Бентлей анд Сон, 1886.
- Ма'оз, Зви Ури. Тҳе Гҳассāнидс анд тҳе Фалл оф тҳе Голан Сйнагогуэс. Арчаостйле, 2008.