Berat
Берат Берат | |
|---|---|
| Шаҳар | |
| 40°42′17″Н 19°56′58″Э / 40.70472°Н 19.94944°Э | |
| Мамлакат | Албания |
| Ҳукумат | |
| Петрит Синай | |
| Маркази баландлиги | 58 м м |
| Аҳолиси | 36 496 |
| Миллий таркиб | албанлар |
| Конфессиявий таркиб | Мусулмонлар, православлар |
| Вақт минтақаси | УТCУТC+1:00 |
| Телефон коди | +355 32 |
| Почта индекс(лар)и | 5001–5006 |
| Автомобил коди | БР |
|
| |
Берат (албанча: Берати)— Албания жанубидаги шаҳар. Берот вилояти ва Берот туманининг маъмурий маркази.
Аҳолиси 60 минг кишини ташкил этади (2011).
Осуми дарёсида, Томори тоғ тизмаси этагида, Тирандан 70 км жанубда жойлашган.
2008-йилда шаҳарнинг тарихий маркази Усмонлилар империяси давридан яхши сақланиб қолган шаҳар тараққиёти намунаси сифатида УНЕСCОнинг Жаҳон мероси рўйхатига киритилган[1].
Тарихи
Замонавий Берат ҳудудида шаҳар посёлкаси милоддан аввалги ИВ асрдан бери мавжуд. Милоддан аввалги ИИИ аср бошидан Антипатреа (юнонча: Αντιπατρια) номи билан аталган[2][3]. Ушбу ном Македония қироли Кассандр томонидан отаси Антипатер шарафига берилган. Милоддан аввалги ИИ асрда шаҳар римликлар томонидан босиб олинган[4].
Византия даврида шаҳар Пулчериополис (юнонча: Πουλχεριοπολις) деб аталган.
ИХ асрда болгар подшоси Симеон И шаҳарни босиб олди ва уни Белиград деб номлади (лит. „Оқ шаҳар“), ундан шаҳарнинг замонавий номи олинган. У ХИ асргача Болгария қироллигининг бир қисми бўлган, кейинчалик Эпир деспотлигининг бир қисми бўлган. ХИИИ асрда яна Византия империясининг бир қисми сифатида. 1345-йилда у Стефан Дусан давридаги Сербия қироллиги таркибига кирди.
ХВ асрда Берат 1432-1444 йилларда Музакий князлигининг пойтахти бўлган. Кейинчалик Арианити князлигининг пойтахти бўлган.
1431-йилда Усмонлилар томонидан босиб олинди. 1450-йилда Усмонлилар империяси таркибига кирди ва 1912-йилгача унинг таркибида бўлди.
Белиград метрополиси ташкил этилган вақт ҳақида аниқ далиллар сақланмаган. Оҳрид архиепархияси юрисдиксияси остидаги Белиград метрополисида епископларининг 20 та номи қайд этилган, улардан энг машҳурлари Игнатий (1691-1693, кейинчалик Оҳрид архиепископи) ва Иоасаф И (1752-1760 ва 1765-1801). Иоасаф даврида Белиград метрополиси Оҳрид архепархиясининг тугатилиши муносабати билан Константинопол Патриархининг юрисдиксиясига ўтди. Берат 1779-йилда юнон воизи-педагоги Аэтолиалик Космаснинг шаҳид бўлган жойи эди (юнонча: Κωσμας о Αιτωλος).
Диққатга сазовор жойлар
- Этнография музейи.
- Салоникадаги Деметриус собори.
- Онуфри пиктограмма музейи.
- „Эдуард Лир“ галереяси.
- Берат қал’аси (ХИИИ аср).
- Муқаддас Марям Блачернаэ черкови (ХИИИ аср, 1578 йилги фрескалар Николай Неокастрский).
- Авлиё Майкл черкови (ХВИ аср).
- Муқаддас Уч Бирлик черкови (ХИВ аср).
- Эвангелистлар черкови (ХВИ аср).
- Қўрғошин масжиди (1555).
- Қироллик масжиди (1512).
- Осуми дарёсидаги Горица кўприги (1780).
Галерея
-
Берат, Албания
-
ХИИИ асрдаги Муқаддас уч бирлик черкови кириш қисми
-
1813-йилда Берат шаҳри.
-
Берат қал’асининг кўриниши
-
Берат
-
Бератдаги Авлиё Майкл черкови
-
Муқаддас Уч бирлик собори
-
Рим императори Константин И Магнус онаси Ҳелена Константинопол билан.
-
Бератнинг кўриниши
-
Византия черкови
-
Берат, Осум дарёсидан манзара
-
Қал’адан кўриниш
Яна қаранг
Манбалар
- ↑ Как расширениэ пункта реэстра, включавшего c 2005 года исторический сентр другого албанского города — Гирокастри
- ↑ Элсиэ, Роберт. Ҳисториcал Диcтионарй оф Албаниа, 2нд, Сcареcроw Пресс, 2010 — 46-бет. ИСБН 9780810873803.
- ↑ Демираж, Шабан. Тҳе оригин оф тҳе Албанианс: лингуистиcаллй инвестигатед. Аcадемй оф Сcиэнcес оф Албаниа, 2006 — 148-бет. ИСБН 9789994381715 (2020-йил 20-ноябрда асл нусхадан архивланган).
- ↑ „А неw Урбан–Рурал Cлассифиcатион оф Албаниан Популатион“. Институти и Статистикëс (ИНСТАТ) (2014-йил 1-май). 2019-йил 14-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 19-сентябр.
Ҳаволалар
| УНЕСCОнинг Бутун жаҳон ёдгорликлари, № 569 обекти рус. • инг. • фр. |