Бешиктебратар[1][2] (лотинча: Мантис религиоса — ҳақиқий бешиктебратарлар оиласига мансуб бўлган ҳашарот. Олд оёқлари овқатни қабул қилиш учун мослашган катта йиртқич ҳашарот . Узунлиги 42-52 мм (эркак) ёки 48-75 мм (урғочи). Энг катта ва Европада энг кенг тарқалган тури.

Илмий таснифлашUshbu tasnifni tahrirlash
Олам: Ҳайвонлар
Кенжа оила: Мантис
Бешиктебратар ғумбаги

Таъриф

Ўз тусини жуда ўзгарувчан бўлиб, яшилдан сариққа ёки жигарранг-кулрангдан тўқ жигарранггача ўзгариши мумкин. Олди куракларидан озиқланишдан ташқари, ҳаракат учун ҳам ишлатади. Орқа оёқлари югурувчан хисобланади. Қанотлари эркакларида ҳам, урғочиларида ҳам яхши ривожланган (урғочилари ўзининг катта ҳажми туфайли жуда ёмон учади ва учишни истамайди). Қорин қисми тухумсимон ва яхшигина катта бўлади.

Биологик ўзига хослиги

Бешиктебратар оёқлари: оёқ ва сон пайчалари кўриниши
  1. ↑ Определител насекомих эвропейской части СССР. Том 1. Низшиэ, древнекрилиэ, с неполним превращэниэм / под общ. ред. Г. Я. Бей-Биэнко. — (В серии: Определители по фауне СССР, издаваэмиэ Зоологическим институтом АН СССР. Вип. 84). — М.-Л.: Наука, 1964. — С. 173. — 936 с.
  2. ↑ Жизн животних. Том 3. Членистоногиэ: трилобити, хелицеровиэ, трахейнодишащиэ. Онихофори / под ред. М. С. Гилярова, Ф. Н. Правдина, гл. ред. В. Е. Соколов. — 2-э изд. — М.: Просещэниэ, 1984. — С. 164—165. — 463 с.