Bimini

Бимини

Бимини - (инглизча Бимини) Багама ороллари ҳудуди бўлиб, ороллар занжиридан иборат бўлиб, энг катта ороллар: Шимолий Бимини ва Жанубий Бимини.

Географияси

Шимолий Бимини узунлиги тахминан 11 км ва кенглиги 210 метрни ташкил қилади.

Бимини Форт-Лодердейлдан (Флорида) тахминан 80 км шарқда, АҚСҲ қирғоғида жойлашган.

Диққатга сазовор жойлар

Оролнинг асосий шаҳри, Элис Таун, Қирол шоссеси деб номланувчи ягона йўл атрофидаги дўконлар, ресторанлар ва барлар кластеридир. Самолёт йўлаги ва иккита меҳмонхона билан Жанубий Бимини Шимолий Бимини шовқинига сокин муқобилдир.

Орол ўзининг балиқ овлаши билан машҳур - атрофдаги океанни кўпчилик дунёдаги энг яхши балиқ овлаш жойларидан бири деб билади. Бимини Флорида штатидаги Форт - Лодердейлдан атиги 80 км ( 50 миля ) шарқда жойлашганлиги сабабли, кўплаб америкалик балиқчилар балиқ овлаш ёки оролнинг тунги ҳаётидан завқланиш учун қайиқ ёки яхтада оролга саёҳат қилишади. Орол атрофида кўплаб кема ҳалокатлари мавжуд бўлгани сабабли, сув остида шўнғин ва ниқоб ва шноркел билан сузиш ҳам машҳур.

Америкаликлар Бимини ҳақида кўпроқ маълумотга эга бўлган кичик Адам Клейтон Пауэлл АҚШ Конгресси Вакиллар Палатасидан чиқариб юборилганидан кейин ( 1967 – йил январидан 1969 – йил апрелигача ) Бимини ихтиёрий равишда қамоққа олингандан кейин у ерда яшай бошлаган.

Бимини сирлари

Бимини келиб чиқиши номаълум бўлган сирли хусусиятларга эга бўлган бир нечта табиий ёдгорликларга эга. Бу жойлар ҳақидаги тарихий маълумотларнинг аксарияти фаразий бўлиб, турли билим соҳалари мутахассислари турли тушунтиришларни билдирадилар. Улардан энг баҳсли жой денгиз тубида 5-6 метр чуқурликда ётган Бимини йўлидир.

Бимини йўли

1930 - 1940 йиллар оралиғида америкалик фолбин Эдгар Кейс яхши ҳужжатлаштирилган башоратда йўқолган Атлантис шаҳри қолдиқлари 1968 ёки 1969 йилларда Бимини қирғоқларидан топилишини айтди.

1968 – йил сентябр ойида Шимолий Биминидаги Парадисе Поинт қирғоғида денгиздан етти юз метрлик тоза ётқизилган оҳактош блоклари топилди, улар ҳозирги „ Бимини йўли “ деб аталади. 1974 – йилдан бери ўнта сув ости археологик экспедициясини о'тказганидан сўнг, тарихчи Девид Зинк бу тошлар табиатда мегалитлар эканлигига ва одамлар томонидан қўйилганига амин бўлди.

Гавин Мензиэс, муаллиф 1421:Хитой Американи кашф этган йил, бу кема ҳалокатга учраган хитойлик саёҳатчиларнинг иши деб ҳисоблайди.

Бошқа тадқиқотчилар буни чуқур қазиш, сорф ишлари ёки қирғоқ тошлари деб аталадиган денгиз конлари натижаси деб даъво қилишади.

Бу тошлар ҳақиқатан ҳам йўқолган цивилизация изларими, йўқолган денгизчиларнинг иши ёки шунчаки табиий геологик шаклланишми аниқлаш керак. Ушбу объэктнинг табиий келиб чиқиши Флорида Кейс яқинидаги ( Флорида қирғоқлари яқинида ) шунга ўхшаш шаклланишлар билан ҳам кўрсатилган. 2010 – йилда Грег Литтл томонидан тубдан олинган намуналарнинг Ҳарден Ҳуд радиокарбон таҳлили шуни кўрсатадики, тошнинг ёши 3640 ± 40 йил ( милоддан аввалги 1630 ± 40 йил )

Ёшлик фаввораси

Хуан Понсе де Леон ва унинг Ёшлик фавворасини қидириши ҳақидаги маълум фактлар сирли ёшартирувчи булоқнинг ўзи каби қочиб кетади. Араваклар ёки уларнинг Таино ҳиндистонлик қариндошлари бу воқеани де Леонга айтишганми ёки йўқми, номаълум, аммо ҳикоянинг иккала версиясида маҳаллий аҳоли фаввора жойлашган „ Би-ми-ни “ деб номланган эр ҳақида гапиришган. Де Леоннинг экспедицияси уни Флоридага олиб кетган бўлса-да, фаввора Жанубий Биминининг саёз сувларида эканлиги ҳақида миш-мишлар тарқалди.

Шифо берувчи Гротто

Шимолий Биминидан тўрт миля узоқликдаги денгиз мангров ўрмонида Тҳе Ҳеалинг Ҳоле, ғалати эр ости туннеллари тармоғининг охирида жойлашган орқа сув. Тўлқинларнинг пастлиги пайтида бу каналлар орқали дарёга салқин, минералларга бой чучук сув киради. Табиий литий ва олтингугурт бу сувда топилган деб даъво қилинган иккита элемент бўлиб, улар шифобахш хусусиятларга эга бўлиб кўринади, чунки одамлар гроттога ташриф буюрганларидан кейин руҳий ва жисмоний ёшаришни бошдан кечиришади.

Бимини ҳақида фактлар

Қо'шма Штатлардаги тақиқ даврида Бимини спиртли ичимликлар (ром) савдоси учун севимли жой ва та'минот нуқтаси бо'лган.

Бимини қирг'ог'ида тутилган ог'ирлиги тахминан 250 кг бо'лган Атлантика мовий марлин Эрнест Хемингуэйни " Чол ва денгиз " ҳикоясини ёзишга илҳомлантирди.

„ Қўзилар сукунати “ филмининг со'нгги саҳнаси ( 1991 ) Жанубий Бимини аэропортида бўлиб ўтади.

Чалкъс Оcеан Аирwайс авиакомпаниясининг 101-рейси 2005 -йил 19 - декабрда ҳалокатга учраган пайтда Бимини шаҳрига учаётган эди; унинг камида ўн бир йўловчиси Бимини аҳолиси эди.

1921 йилда Тед Люиснинг „ Бимини Бай “ қўшиғи Бимини ороли ва унинг 1920 - йиллардаги тунги ҳаёти ҳақида.

2005 - йил 31 - декабрда Биминининг энг машҳур барларидан бири, Тҳе Cомплеат Англер ёнғинда ёниб кетди. Бар Эрнест Хемингуэйнинг деворларига осилган фотосуратлари билан машҳур бўлди; фотосуратлар ёнғинда нобуд бўлди.

Гейнрих Гейннинг "Бимини" ше'ри бор, у ерда уни "бахт ороли" деб аташади.

Эрнест Хемингуэйнинг „ Океандаги ороллар “ романининг биринчи қисми Шимолий Биминида бўлиб ўтади.

„ Биминига узоқ йўл “ - ёзувчи Карина Шаҳиняннинг дебют романи бўлиб, у ёшлик фаввораси мавзусидан фойдаланади ва Гейне ва Понсе де Леон исмларига ишоралар билан тўла.

Филмография

„ Тарих сирлари. Атлантис сирлари “ — 2010 йилда АЭТН Интернатионал ва КП Продуcтион томонидан ишлаб чиқарилган илмий-оммабоп филм.

Дехтернинг 5-қисмида, 3-мавсумда Дехтер бошқа қурбонни қувиб, Биминига боради.