Божуцу

Кобудо тури Божуцу [боːдʑɯцɯ ] (японча: 棒術) — Окинавада „Кон“ ёки „Кун“ деб ҳам аталадиган Бō (узунлиги 1,82 м таёқ) билан жанг қилиш санъати. Булар Рокушакубо („6 футлик таёқ“, узунлиги 182 см), Ҳанбо (ярим бо) ёки Жо (узунлиги 121 см) каби таёқларнинг барча вариантларини ўз ичига олади. Бо кўплаб Осиё жанг санъатларида қўлланади, масалан, Кобужуцу, Карате-Дō, Аикидо, Иаидō, Жиу-Жицу ёки Нинжуцуда иккиламчи қурол сифатида, яъни бошланғич даражадаги қурол сифатида ёки машғулотларга қўшимча сифатида фойдаланилади.

Тарих

Таёқдан қурол ёки иш қуроли сифатида фойдаланиш, эҳтимол, инсоният тарихи каби қадим замонга бориб тақалади ва ҳар бир қитъада ва ер юзининг ҳар бир маданиятида учрайди. Узун таёқ билан биринчи машҳур жанговар тизим Хитойда ишлаб чиқилган ва у ердан Окинавага чўзилган. Айнан ўша ерда биринчи Божуцу „ката“ лари яратилган ва Ветнам жанг санъатларида „Cон“ атамаси қўлланади. Хитой Wушусида „Гун“ деб номланган вариант ишлатилади. Бироқ, бу таёқнинг бир учи бошқасига қараганда нозикроқ.

Оякеи Акаҳачи, Ҳига Мацу, Абурая ва Сакугава 18-асрнинг биринчи япон божуцу гроссмейстерлари эди.19-аср охирида Масакацу Бōжуцу Аикидо асосчиси Уэшиба Мориҳеи томонидан ишлаб чиқилган. Рюкю Кобужуцу 20-асрда Таира Шинкен томонидан тизимлаштирилган.

Ҳозир

Божуцу

Бугунги кунда божуцу Кобудода спорт тури сифатида олиб борилади. Бо Рюкю Кобужуцудаги биринчи, энг муҳим ва асосий қуролдир. 42 та Кобужуцу катасидан 19 таси фақат Бо да бажарилади.

Бōжуцу Рйūкйū Кобужуцу Хозон Шинкōкайнинг бир қисми сифатида Таира Шинкен томонидан асос солинган. У 1897 йил 12-июнда Кумежима оролидаги Наказато қишлоғида туғилган. У расман Маэзато Шинкен номи билан рўйхатдан ўтган, уни ҳали ҳам баъзи ката номлари эслатиб туради. Бироқ, у асосан онасининг қизлик фамилияси Таирани ишлатган. 1940 йилда, Якибу Моден вафотидан сўнг, у Окинавага қайтиб келди ва Якибу Моденнинг Рюкю Кобужуцу Кенкю Кайининг довомчиси сифатида Наҳа шаҳрида Рюкю Кобужуцу Хозон Шинкокайга асос солди. 1960-йилларнинг бошида у кобужуцу оммалаштириш учун биринчи китобини нашр этди ва унинг сарлавҳаси „Рюкю Кобудо Таикен“ эди. Кейинги йилларда у Мотокацу „Ганшо“ Иноуэ асосий рол ўйнаган ўқув ва имтиҳон ўтказиш қоидаларини тузди. Кишо Иноуэ 1954 йил 30-октябрда Япониянинг Шидзуока шаҳрида туғилган, у машғулотларини болалигида отаси Мотокацу Иноуэ қўл остисида бошлаган. Бугунги кунгача Кишо Иноуэ эски қурол санъатларини сақлайди, уларни ўз бурчи билан ҳимоя қилади ва ўқув курслари орқали бутун дунё бўйлаб ёйилишини ташкил қилади.

Адабиётлар [1] [2] [3] [4]

  1. ↑ Ф.Дрегер, Дон. Жанг сан'ати ва Япониянинг жанговар ё'ли. София, 2000. ИСБН 5-220-00404-2. 
  2. ↑ Ауки, Ҳироюки. Тотал Стиcк Фигҳтинг: Шинтаидо Божуцу (Бушидо--Тҳе Wай оф тҳе Wарриор). Коданша Интернатионал, 1999. ИСБН 978-4770023834. 
  3. ↑ Ҳобан, Жаcк. Нинжа Wарриор: Божуцу Дефенсе Течниқуэс. Cонтемпорарй Боокс, 1987. ИСБН 978-0809247264. 
  4. ↑ Ҳацуми, Масааки. Божуцу. 滋慶出版土屋書店出版事業部, 1986. ИСБН 978-4806902492.