Нафия Cейланяр хоним (усмонли туркча: جیلان یار خانم‎‎ „қимматли“ ва „газал“; тах. 1830-йилда туғилган – 1855-йил 27-декабрда вафот этган) – Усмонийлар давлати султони Абдулмежид И нинг хотинларидан бири.

Cейланяр хоним
Туғилиши Нафие Ҳаним
тах. 1830
Сочи, Черкесия, Шимолий Кавказ, Россия империяси
Вафоти 1855-йил 27-декабр
Ферие саройи, Константинопол, Усмонли империяси (ҳозирги Истанбул, Туркия)
Дафн этилган жой
Гüлисту Кадıн мақбараси, Фотиҳ масжиди, Истанбул, Туркия
Турмуш ўртоғи
Абдулмажид И
(турм. 1851)
Фарзандлари Шаҳзода Меҳмед Рушдий
Тўлиқ номи
туркча: Cейланяр Ҳанıм
усмонли туркча: جیلان یار خانم‎‎
Уй Усмонийлар (никоҳ орқали)
Дини Ислом, суннийлик

Ҳаёти

Cейланяр хонимнинг келиб чиқиши черкеслардан бўлиб, Сочида туғилган. Унинг ҳақиқий исми Нафие бўлган. Нафие хоним бўйчан, сочлари узун ва олтинранг эди. Адиле Султон томонидан Усмонийлар империяси ҳарамига тақдим этилгач[1], 1851-йилда Абдулмажидга турмушга чиққан. Айтишларича, султон Cейланярнинг рақс тушаётганини кўриб, унга ошиқ бўлган. Унинг оиласига ер ва даромад берилган. Шунингдек, Cейланяр хонимга „Бешинчи иқбол“ унвони ҳам берилган[2]. 1852-йил 31-мартда у эски Çıраğан саройида ўзининг ягона фарзанди, ўғли шаҳзода Меҳмед Рушдийни дунёга келтирган. Бироқ бола 9 ойлигида вафот этган[2]. Ўша йили унга „Тўртинчи иқбол“ унвони берилган.

1853-йил бошида Cейланяр хоним „Учинчи Иқбол“ унвонини[3], 1854-йилда эса „Иккинчи Иқбол“ унвонини олган[4].

1855-йилда Cейланяр хоним сил касалидан[5] Ферие саройида вафот этган ва Истанбулдаги Фотиҳ масжиди Гüлисту Кадıн мақбарасига дафн этилган[1][6][7].

Фарзандлари

Исми Туғилган санаси Вафот санаси Изоҳлар
Шаҳзода Меҳмед Рушдий 1852-йил 31-март[2][8] 1852-йил 5-декабр[2][8] Çıраğан саройида туғилган[2]. Вафотидан кейин Абдулҳамид И мақбарасига дафн этилган[2].

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 Беллетен, Волуме 27, Иссуэс 105-106. Тüрк Тариҳ Куруму Басıмеви, 1963 — 262-бет. 
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Улуçай 2011, с. 212.
  3. ↑ Улуçай 2011, с. 212 н. 24.
  4. ↑ Улуçай 2011, с. 213.
  5. ↑ Сакаоğлу 2008, с. 603.
  6. ↑ Байрак, М. Орҳан. İстанбул'да гöмüлü меşҳур адамлар: 1453-1978. Аксüт Матбаасı, 1979 — 19-бет. 
  7. ↑ Каҳя, Öзге. Султан Абдüлмеcид'ин кıзı Медиҳа Султан'ıн ҳаятı (1856-1928), 2012 — 4 н. 24-бет. 
  8. ↑ 8,0 8,1 Паşа 1960, с. 145.

Адабиётлар

  • Улуçай, М. Çаğатай. Падиşаҳларнинг хотинлари ва қизлари. Öтüкен, 2011. ИСБН 978-9-754-37840-5. 
  • Сакаоğлу, Неcдет. Бу мамлакатнинг аёл султонлари: валидалар, хотунлар, ҳасакилар, қадинлар, султонлар. Оğлак Яйıнcıлıк, 2008. ИСБН 978-6-051-71079-2. 
  • Паşа, Аҳмед Cевдет. Тезâкир. [2]. 13 - 20, 2-жилд. Тüрк Тариҳ Куруму Басıмеви, 1960.