Чучвара - Марказий Осиё, Жанубий Кавказ ва Ўрта Шарқда машҳур бўлган чучвара тури. Улар майдаланган го'шт ва зираворлар билан то'лдирилган хамиртурушсиз буг'дой хамир квадратларидан тайёрланади. Исломий овқатланиш қоидаларига ко'ра, го'штни то'лдириш одатда чо'чқа го'штисиз бо'лади.

Чучвара
Чучвара

Дüşбəрə препаред фор cоокинг
Тури чучвара
Асосий компонентлари Хамир (ун, тухум, сув, туз), қийма го'шт (чо'чқа го'штидан ташқари), пиёзс , о'ц, туз, қора қалампир

Этимология

Жош "қайнатиш" деган ма'нони англатади, пара эса эрта форс тилида "бит" учун атамадир. Бу со'з Х асргача кенг тарқалган бо'либ, унинг о'рнига "қо'зичоқ қулог'и" деган ма'нони англатувчи замонавий форсча гош э-барреҳ номи ишлатилган. Бошқа тилларда бу исмнинг бир қанча ўзгаришлари мавжуд, жумладан озарбайжон ( дüşбара, душбара ), қозоқ (тушпара, тушпара ), қирғиз (чучпара, чучпара ), тожик (тушбера, тушбера ), ўзбек ( чучвара ) ва уйғур (гۆچۈрە, чöчüрä ) . Арабча шишбарак со'зи ( арабча: شيشبرك‎‎ ) ёки шушбарак ( арабча: شُشْبَرَك‎‎ ) исломдан олдинги даврларда жошпарадан олинган деб тахмин қилинади.

Со'зларнинг этимологиясига оид яна бир назарияга ко'ра, бу со'з туркий "дüşбарə" со'зидан келиб чиққан. Тош, даш сўзлари тўлдирилган, тўкилган, берек эса “овқат” (хамирдан тайёрланган таом) ма’ноларини билдиради. Бу сув қайнаётганда ва йиртқичлардан то'килганда, тушбара қо'шилиши кераклигига ишора қилади.

Оддий озарбайжон ҳазилида бу со'з "бу эрга тушиш" деган ма'нони англатувчи " дüş бери " дан келиб чиққанлигини ко'рсатади: бошқача қилиб айтганда, қошиқни иложи борича ко'проқ чучвара билан то'лдиришни со'раш.