Туфе (қадимги юнонча: Κλεοπάτρα Φιλοπάτωρ) — Македония Птолемей (Лагид) сулоласидан эллинистик Мисрнинг сўнгги маликаси.

Рим империяси генерали Марк Антонийнинг драматик севги ҳикояси билан машҳур. Ҳукмронлигининг сўнгги йилларида , Миср Рим томонидан забт этилди, Клеопатранинг ўзи Октавианнинг асирига айланмаслик учун ўз жонига қасд қилди. У филмлар ва адабий асарларнинг энг машҳур қадимий қаҳрамонларидан бири бўлган ва шундай бўлиб қолади.

Умумий маълумот

Клеопатра ВИИ Мисрни 22 йил кетма-кет акалари (улар анъанавий равишда расмий ерлар) Птолемей ХИИИ ва Птолемей ХИВ билан бирга, сўнгра Рим қўмондони Марк Антоний билан ҳақиқий никоҳда бошқарган. У Рим истилосидан олдин Мисрнинг охирги мустақил ҳукмдори эди. У Юлий Цезар ва Марк Энтони билан бўлган муҳаббати туфайли кенг машҳурликка эришди. Қайсардан унинг Антонийдан Сезарион исмли ўғли, икки ўғли ва бир қизи бўлган бўлиши мумкин[1].

Клеопатра — Плутарх, Суэтониус, Аппиан, Дио Cассиус, Жосепҳус Флавиус учун манбалар. Кўпинча, қадимги тарихшунослик унга ноқулай; Клеопатрани қоралаш Мисрни босқинчи Октавиан ва унинг атрофидагилар томонидан амалга оширилган, улар ҳар қандай йўл билан қироличани туҳмат қилишга интилиб, уни нафақат Римнинг хавфли душмани, балки ёвуз даҳо сифатида ҳам кўрсатишган.

Манбалар

  1. ↑ Пастухов П. И. „Лукресия, Клеопатра и Прозерпина“.