Даюс (арабча: دَيُّوث‎‎) – арабча атама бўлиб, қариндош-уруғлар ёки турмуш ўртоғининг фаҳш хатти-ҳаракатларига бефарқ ёки йўл қўядиган киши учун қўлланади. Аниқроқ қилиб айтганда, даюс аёл оила аъзоларига ёки турмуш ўртоғига нисбатан оталик ҳимояси (ғайрати) бўлмаган эркакни тасвирлайди[1][2].

Ҳадис

Даюс сўзи ҳадисларда зикр қилинган[3]:

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: “Уч кишини Аллоҳ жаннатдан қайтаради: ичкиликбозни / ташқи кўринишида ўғил болага тақлид қилувчи қизни, ота-онасига тақводор бўлмаган одамни ва хотинининг фаҳш хатти-ҳаракатларини маъқуллайдиган Даюсни”. — Аҳмад 2/69,128[3], Сунан ан-Наса'и 2562, Мишкатул Масабиҳ 3655, Мустадрақ ал-Ҳақим: 226

Манбалар

  1. ↑ Салло, Ибраҳим Кҳидҳир. „А Соcиолингуистиc Студй оф Сех Дифференcес ин Мосули Арабиc ин Мосул-Ирақ“.
  2. ↑ Шаҳаwи, Мажди Муҳаммад Аш. Маритал Дисcорд – Cаусес & Cурес (эн). Даруссалам Публишерс, 2004. 
  3. ↑ 3,0 3,1 Даглас, Иман. كنز المكنون (Канз ал-Макнун, Ҳидден треасуре) (эн). Риядҳ: Даруссалам, Аугуст 2004 — 58-бет. ИСБН 978-9960-899-91-6. Қаралди: 2020-йил 30-август.