Demodok
Демодок (қадимги юнонча: Δημοδόκος) — Гомернинг "Одиссейидаги" қаҳрамон. Феаклар орасида кўр аэд(қўшиқчи)[1].
Демодок поэмаларни ўзи ижро этган лира жўрлигида куйлайди. Феакияликлар шоҳи Алкиной саройидаги зиёфат пайтида Демодок уч марта қўшиқ айтади. У биринчи марта қаҳрамонлар ҳақида куйлайди: жасур Ахиллес ва доно Одиссей ўртасидаги жанжал ҳақида. Бунда, ҳеч ким танимаган Одиссей зиёфатда ҳозир бўлиб, Демодокни тинглаб йиғлайди (Ахилл, бу пайтга келиб, Одиссейнинг дўстлари бошқа кўплаб қаҳрамонлар каби ўлган эди). Иккинчи марта Демодок Афродита эри Гефестга Арей билан қандай хиёнат қилгани ва Гефест уларни тўшакда ушлаб олиб, худолар жазманларни кўриши учун чақиргани ҳақида куйлайди. Бу қўшиқ Алкиной ва Одиссей меҳмонларини шодлантиради. Учинчи марта Демодок Одиссейнинг илтимосига биноан куйлайди, у айёр Одиссей қандай қилиб юнонлар Трояни қўлга олишда ёрдам берган отни ясаш ғоясини ўйлаб топгани ҳақидаги ҳикояни эшитишни хоҳлайди. Қўшиқни тинглаб, Одиссей яна кўз ёшларини ушлаб туролмайди[2].
„Одиссея“да кўр Демодок подшоҳ Алкинойнинг илтимосига биноан жарчи Понтоной ҳамроҳлигида зиёфатга олиб келинади.
Лариссалик Тимолайнинг сўзларига кўра, Фемийнинг укаси, Пенелопанинг қўриқчиси[3]. Кейинчалик Клитеместр[4] ёнида қолган қўшиқчи ҳам шундай деб аталди.
Демодок образи замонавий эпос илмида катта шеърларда уларнинг сиклизациясидан олдинги рус достонлари каби „кичик қўшиқлар“ каби эпик ижоднинг босқичи деб аталади.
Демодок антик даврда машҳур Амиклиялик Аполлон тахтида тасвирланган[5].