Depeche Mode
Депече Моде (Депеш Мод, франсузчадан таржимаси «Мода Ҳабарчиси») — 1980-йилда Безилдонда ташкил топган британиялик «неw wаве» гуруҳ. Бу гуруҳ о'зига хос электроник ва роcк мусиқаси стилига эга. Депече Моде муваффақиятли ва анчадан бери ижод қилиб келаётган гуруҳлардан бери. Гуруҳ ҳали ҳам албомлар чиқарадилар ва гуруҳга 25-йил бо'лишига қарамасдан ҳали ҳам ижодлари замонавий руҳга эга. 2006-йил 2-ноябрда Депече Моде МТВ Эуропе Мусиc Аwардсда "Энг яхши гуруҳ" танловида ютди. 2006-йилгача 73 миллион албомлари сотилди. Гуруҳнинг 44 та сингллари Британия ҳит-парадларига кирди.
| Депече Моде | |
|---|---|
|
| |
| Умумий маълумот | |
| Мамлакат | Англия |
| Фаолият йиллари | 1980-бугун |
| Жанр |
Неw Wаве Сйнтҳпоп Пост-Пунк Алтернативе Данcе |
| Лейбл |
Муте Сире Реприсе |
| Таркиб |
Давид Гаҳан Мартин Горе |
| Собиқ аъзолар |
Винcе Cларке (1980-1981) Андреw Флетчер (1980-2022) Алан Wилдер (1982-1995) |
| Вебсайт | депечемоде.cом |
Депече Моде о'з ижодининг илк йилларида Германиялик электроник мусиқа қилган Крафтwерк гуруҳидан о'рнак оладилар ва бу уларнинг ижодида сезиларди. Кейинчалик эса бошқа гуруҳлар Депече Модедан о'рнак олишни бошлайдилар. Гуруҳ электроник рақс мусиқасига катта тасир ко'рсатган бо'лсада, гуруҳ алтернативе мусиқа билан шуг'улланган гуруҳларга киритилади.
Депече Моде 1980-йилда квартет бо'либ ташкил топган. Гуруҳ Таркибига Давид Гаҳан (вокал), Мартин Горе (клавишлар, гитара, вокал), Андреw Флетчер (клавишлар) ва Винcе Cларке (клавишлар) кирган. Винcе Cларке 1981-йил гуруҳдан кетади, уни о'рнига Алан Wилдер (клавишлар, барабан) келади. Алан Wилдер гуруҳда 1982-йилдан 1995-йилгача ижод қилади. Алан кетганидан кейин эса гуруҳ ҳозирги кунгача трио бо'либ ижодини давом эттирмоқда.
1977–1980: Гуруҳнинг ташкил топиши
«Депече Моде»нинг илдизлари Виcе Cларке ва Андреw Флетчер «Но Романcе ин Чина» гуруҳини тузган 1977-йилга бориб тақалади. 1978-йилда Cларке «Тҳе План» гуруҳида мактабдоши Роберт Марлоw билан ижод қилади. О'ша пайтлар, я'ни 1978-1979-йиллар Мартин Горе «Норман анд Тҳе Wормс» акустик дуэтда мактабдоши Пҳилип Бурдетт билан иштирок этади. 1979-йил Марлоw, Горе ва Cларке ва до'стлиги Паул Редмонд «Тҳе Френч Лоок» гуруҳини ташкил қиладилар. Таҳминан 1 йилдан кейин, 1980-йилнинг март ойида Cларке, Горе ва Флетчер «Cомпоситион оф Соунд» гуруҳини тузадилар.
Cларке Давид Гаҳанни бир консертда қо'шиқ айтганини ко'ргандан кейин, 1980-йил уни гуруҳга қо'шадилар. Шундай қилиб «Депече Моде» ҳосил бо'лади. Гуруҳнинг номи «Дéпêче моде» деб номланган, мода янгиликлари ҳақидаги франсуз журналидан олинади. «се дéпêчер» (шошмоқ) со'зидан келиб чиқиб, гуруҳнинг номи «Тезкор Мода»га ното'г'ри таржима қилинади.
1981–1983: Илк Муваффаққиятлар
«Бридге Ҳоусе» клубида саҳна оладилар ва у ерда «Муте Реcордс»нинг ташкилчиси Даниэл Миллер уларга о'з лейбли учун дебют албом чиқаришларини таклиф қилади. Бу шартноманинг маҳсули 1981-йил феврал ойида чиқарıлган «Дреаминг оф Ме» қо'шиг'и бо'лди. Қо'шиқ Британия чартларида 57-о'ринга чиқишга муяссар бо'лди. Бу кутилмаган муваффақият уларга иккинчи қо'шиқлари «Неw Лифе»ни ёзишга туртки бо'лади. Бу қо'шиқ 11-о'ринга чиқади. Уч ойдан кейин гуруҳ Буюк Британиянинг энг яхши о'н қо'шиқлари орасига кирган, «Жуст Cан’т Гет Эноугҳ» синглини чиқарадилар. Бу қо'шиқ келтирган муваффақият уларга биринчи албомлари «Спеак & Спелл»ни чиқаришга туртки бо'лади. Албом 1981-йилнинг ноябр ойида чиқади ва Британия албом чартларида 10-о'ринга чиқади. Критикалар жуда ҳар хил эди. «Мелодй Макер» газетаси албом ҳақида шундай ёзади:«Буюк албом... Бу ёш фанатларни жалб қилиш учун уларга керак бо'лган ягона нарса». О'ша пайтлар «Роллинг Стоне» журнали яна ҳам критик ёндашиб, бу албомни муваффақияциз, барбод албом дейди[1].
Турне ва албом танитими вақтларида Cларке гуруҳнинг қарб кетайптган ё'налишидан мамнун эмаслигини билдиради. Кейинроқ о'з мамнунияцизлигини «Убу нарса қилиш учун умуман вақт ё'қ эди» со'злари билан билдиради. 1981-йил Cларке оммавий ҳолда гуруҳдан кетишини элон қилади. Кейинчалик у блуэ қо'шиқчиси Алисон Моетга қо'шилади ва биргаликда «Язоо» гуруҳини қурадилар. 1985-йил эса Андй Белл билан катта муваффақиятга эришган «Эрасуре» дуэтини ташкил қилади. Депече Моде гуруҳнинг асосий бастакорини ё'қотганидан кейин, о'з ё'налишини танлаб олишга эҳтиёж ҳис қиладилар. «Тора! Тора! Тора!» ва «Биг Муфф» қо'шиқларини ёзган Мартин Горе гуруҳнинг асосий қо'шиқ автори бо'лди. 1982-йил Cларкенинг кетганидан кейинги биринчи сингллари «Сеэ Ёу»ни чиқардилар. Бу қо'шиқ олдинги чиқарилган уч синглдан ҳам о'тиб тушди ва 6 ой Британия чартларидан аримади. Шу йилнинг оҳирги ойларида гуруҳ яна 2 та сингл чиқаради.(«Тҳе Меанинг оф Лове» ва «Леаве ин Силенcе») ва «Сеэ Ёу» деб номланган о'зларининг илк дунёвий турнеларига чиқадилар. Шу йилнинг сентябр ойида иккинчи албомлари «А Брокен Фраме» чиқади. Албом Cларкенинг тарзида бир қанча қо'шиқ(«Тҳе Меанинг оф Лове», «А Пҳотограпҳ оф Ёу») ва бироз маюс қо'шиқлардан(«Леаве ин Силенcе», «Монумент») иборат эди. 1981-йилнинг оҳирларида «Мелодй Макер» газетасига қуйидагича э'лон берадилар: «Клавишчи керак (вақт о'тқазиш учун эмас».
22-ёшли Лондонлик клавишчи Алан Wилдер э'лон орқали гуруҳга то'ртинчи иштирокчи сифатида қо'шилади. Миллер Аланга янги албомда иштирок этишини айтади. Улар Cларкесиз ҳам муваффақиятга эриша олишлари мумкин эканлигини исботламоқчи бо'ладилар. Алан иштирокидаги илк сингл «Гет тҳе Баланcе Ригҳт!» 1983-йил ёзилади, лекин ҳеч қайси албомга кирмайди. Учинчи албомлари «Cонструcтион Тиме Агаин» ни чиқариш учун продюсер Гаретҳ Жонес билан Жоҳн Фохх студиосида ишлашга қарор берадилар. Албомдаги кескин о'згариш қийинчиликсиз сезилади. Бу о'згариш Эмулатор ва Сйнcлавиэр семплерлари ва аналогли синтезаторларни ишлатилингани билан тушунтирилади. Кундалик жисмларнинг шовқинини ишлатиб, гуруҳ электрик, индустриал овозлар чиқарадилар. Бу о'згаришларга яққол мисол албомнинг биринчи сингли «Эверйтҳинг Cоунц» ни мисол қилишимиз мумкин. Қо'шиқ Жанубий Африка, Швейсария, Швеция, Германия чартларида 30 энг яхши қо'шиқ сафига киради. Алан Wилдер бу албом учун икки та қо'шиқ ёзади («Тҳе Ландсcапе ис Чангинг», «Тwо Минуте Wарнинг»).
1984–1988: Халқаро Машҳурлик
Гуруҳ асослангандан кейин, биринчи йиллар "Депече Моде" фақатгина Буюк Британияда, Европада ва Австралияда машҳур бўлади. Ҳаммаси 1984-йил "Пеопле Аре Пеопле" синглини чиқарганларидан кейин ўзгаради. Расизм ҳақида бўлган бу қўшиқ, Амерıкада 13-ўринда, Буюк Британияда ва Швейсарияда 4-ўрıн, Германияда эса 1-ўринга чиқади.
Бу кутилмаган муваффақиятдан фойда қилмоқчи бўлган Сире Реcордс "Пеопле Аре Пеопле" номида терма чиқаради. Бир ойдан кейин гуруҳ "Соме Греат Реwард" албоми устидаги ишларини тугатади. "Мелодй макер" газетаси бу албом ҳақида: "Бу ерда, бурнингизни тагида ро'й бераётган ишлар сизларни ҳайрон қолдиради".- дейди[2].
"Соме Греат Реwард" стандарт бўлмаган жинсий алоқалар ("Мастер Анд Сервант"), никоҳсиз алоқалар ("Лиэ То Ме"), адолациз суд ("Бласпҳемоус Румоурс") ва шунга ўҳшаш маʻюс мавзуларда эди. Шу қаторда албомга Мартин Горенинг биринчи балладаси - ("Сомебодй") ҳам киради. Балладанинг идеяси кейинги чиқариладиган албомлар учун калит бўлади. Бу уларнинг АҚШ чартларига кирган биринчи албомлари бўлади.
1985-йилда Сире Реcордс иккинчи шимолий америкавий терма албом - "Cатчинг Уп Wитҳ Депече Моде"ни (Европада у Муте Реcордс студияси томонидан чиқарилади ва "Тҳе Синглес 81>85" номи билан машҳур бўлиб, қўшиқлар рўйхати билан фарқ қиларди) юқорида қайд этилган "Пеопле Аре Пеопле" албомига тўлдирилма сифатида чиқаради. Унинг ичига "Шаке Тҳе Дисеасе" (Германияда № 4, Швецияда № 5, Швейсарияда № 6, Франсияда № 13 ва Буюк Британияда № 18) ва "Ит'с Cаллед А Ҳеарт" (Швеция ва Швейсарияда № 7, Германияда № 8, Буюк Британияда № 18 ва Франсияда № 29) каби янги ҳитлар кирганди.
Айнан шу пайтда гуруҳ Британияда яқин орада туғилган ва АҚСҲда аста-секин оммавийлашаётган готлар субкултураси билан ассоциация қилинарди. АҚСҲда гуруҳ талабалар радиостансиялари ва замонавий рокни тўлқинларида узатувчи "КРОҚ" (Лос Анжелес) ва "WЛИР" (Лонг-Айленд, Ню-Ёрк) каби радиостансиялари туфайли танилди. Шундан келиб чиқадики, улар асосан аниқ муқобил аудиторияга қарашди. Бу планда гуруҳ Европа ва Буюк Британиядаги ҳолат билан контрастга кирган эди. Германияда (ва бошқа Европа давлатларида) "Депече Моде" ўсмирларнинг кумирлари сифатида чиқишарди, мунтазам равишда ўсмирлар журналларининг бетларида пайдо бўлишарди ва бу уларнинг душманларига кўпроқ танқид учун маҳсулот берар эди.
"Депече Моде" билан энг катта ўзгаришлар 1986-йилда, уларнинг 15 сингли - "Стриппед" ва "Блаcк Cелебратион" албоми чиққанида содир бўлади. Аввалги икки албомга хос бўлган "индастриал поп" жарангидан воз кечиб (аммо семплингни қолдириб) гуруҳ кўпроқ атмосферавий, нотинч мусиқага ўтишади. Шунингдек, албом таркибига "Флй Он Тҳе Wиндсcреэн" қўшиғининг ўзгартирилган варианти киритилади.
Энтон Кобейн (инглизча: Антон Cорбижн) режиссерлаган "А Қуэстион Оф Тиме" видеоклипи ҳозиргача давом этаётган узоқ ишчи муносабатларга асос солди. Энтон кўпчилик, янада аниқроғи 19 та клипнинг (оҳиргиси - "Суффер Wелл" 2006-й.да олинган), гуруҳнинг консерт ёзувлари, шунингдек, кўпчилик албом ва синглларнинг режиссери бўлган.
1989–1994: Икки Ҳит Албом
1989-йилнинг ўрталарида гуруҳ "Флоод" таҳаллуси билан машҳур мусиқий продюсер - Марк Эллис билан Миланда қўшиқ ёзишни бошлайди. Бу сессиянинг маҳсули - гуруҳ аввал яратган мусиқадан кескин фарқ қилувчи кўзга ташланадиган, ритмик мусиқали "Персонал Жесус" сингли бўлди. Синглнинг чиқиши олдидан вилоят газеталарида, шахсий эʻлонлар бўлимида "Сизнинг шахсий Исойингиз" деган реклама пайдо бўлди. Кейинроқ, реклама матнига телефон рақами қўшилади, бу рақамга қўнғироқ қилиб, бу қўшиқни тинглаш мумкин эди. Шундан сўнг аланга олган полемика синглга Буюк Британияда 13-ўринга етишига имкон берди ва гуруҳнинг энг кўп сотиладиган синглларидан бирига айланди. АҚСҲда у биринчи олтин сингл, "Пеопле Аре Пеопле" вақтидан бери 40та ҳит таркибига кирган ҳамда Wарнер Брос. Реcордс тарихидаги энг кўп сотиладиган 12-дюймли сингл бўлади. Бу синглнинг кавер-версияси Жонни Кеш (инглизча: Жоҳннй Cаш), Гравити Киллс (инглизча: Гравитй Киллс), Мерилин Менсон (инглизча: Марилйн Мансон) каби мусиқачилар томонидан ижро этилган. 2006-йилнинг сентябрида "Қ" британ журналининг ўқувчилари сўровининг натижаларига кўра қўшиқ ҳамма замонларнинг энг яхши 100та қўшиғи таркибига киритилган. Шу пайтда гуруҳ АҚСҲда янада машҳурроқ бўлади, уларнинг теҳно ва ҳаус мусиқа саҳнасидаги аҳамияти кўтарилади.
1990-йилнинг февралида "Энжой тҳе Силенcе" гуруҳнинг энг муваффақиятли синглларидан бирига айланади ва британ чартларида 6-ўрингача етади. Бир неча ойлардан сўнг у АҚСҲ ўнталигига кирган "Депече Моде"нинг биринчи (ва ҳозирги кунда ягона) сингли бўлади. У гуруҳнинг иккинчи олтин синглига айланади. Ўзларининг "Виолатор" янги албомини оммавийлаштириб, улар Лос-Анжелесдаги "Wҳереҳоусе Реcордс" мусиқий магазинида автографлар тарқатишади, бу 17000 муҳлиснинг диққатини тортади ва тартибсизликлар юз беришига оз қолади. "Виолатор" АҚСҲ ва Буюк Британиянинг энг яхши ўнталигига киришга муваффақ бўлади. У шунингдек, АҚСҲда 3,5 миллиондан ортиқ нуша билан тарқалиб, уч карра платинавий бўлади. Ундан кейинги дунёвий тур навбатдаги кўзга ташланадиган муваффақият бўлади, Ню-Ёркдаги "Девлар Стадиони"да бўлиб ўтадиган консертга 40000та чипта 8 соат давомида сотилади, Лос-Анжелеснинг "Доджер" стадионидаги консертга эса 48000 чипта бир соатдан кам вақт давомида тугайди. Бу албомнинг бошқа икки сингли - "Полиcй оф Трутҳ" ва "Wорлд ин Мй Эес" Буюк Британияда ўртача машҳурликка эришади.
1991-йили "Депече Моде" Вим Вендерснинг филми - "Қачон дунё тугайди"га саундтрек ёзадилар, Алан Уайлдер ўзининг яккаҳон проэкти "Реcоил" учун "Блоодлине" номли учинчи албомни ёзади, у 1992-йилнинг апрелида чиқади.
Гуруҳ йўналишидаги сезиларли ўзгаришлар 1993-йилда "Сонгс оф Фаитҳ анд Девотион" албомининг чиқиши билан содир бўлди. Албомдаги энг катта диққат инструментал аранжировкаларга қаратилган, улар синтезатордан кўра кўпроқ электр гитарасининг мусиқасида ва жонли барабанларда асосланган. Гуруҳнинг мусиқасига жонли струнали асбоблар, ирланд волинкаси, шунингдек, госпел стилидаги аёл вокали қўшилади.
Дискография
Студио Албомлари
- Спеак & Спелл (1981)
- А Брокен Фраме (1982)
- Cонструcтион Тиме Агаин (1983)
- Соме Греат Реwард (1984)
- Блаcк Cелебратион (1986)
- Мусиc фор тҳе Массес (1987)
- Виолатор (1990)
- Сонгс оф Фаитҳ анд Девотион (1993)
- Ултра (1997)
- Эхcитер (2001)
- Плайинг тҳе Ангел (2005)
- Соундс оф тҳе Универсе (2009)
- Делта Мачине (2013)
- Спирит (2017)
- Мементо Мори (2023)
Термалар
- Тҳе Синглес 81→85 (1985)
- Тҳе Синглес 86>98 (1998)
- Ремихес 81–04 (2004)
- Тҳе Бест Оф, Волуме 1 (2006)
- Ремихес 2: 81–11 (2011)
Фақатгина АҚШда чиқганлар
- Пеопле Аре Пеопле (1984) — терма
- Cатчинг Уп wитҳ Депече Моде (1985) — терма
Консерт Албомлари
Манбалар
- ↑ Фриcке, Д., "Спеак & Спелл" (Wайбаcк Мачине сайтида 2009-05-05 санасида архивланган), Роллинг Стоне, Май 1982 - Ретриэвед 6-феврал 2007-йил
- ↑ МcИлҳеней, Б., "Греатнесс анд Перфеcтион", Мелодй Макер, 29-сентабр 1984-йил