Devkalion
Bu maqolaga boshqa birorta sahifadan
ishorat yoʻq. (avgust 2024) |
Devkalion (qadimgi yunoncha: Δευκαλίων) — qadimgi yunon mifologiyasidagi qahramon[1]. Knoss vanakti Minos va Pasifayaning[2] toʻngʻich oʻgʻli, Krit shohi, Iliadada eslatib oʻtilgan[3][4].
| Jins | erkak |
|---|---|
| Otasi | Minos |
| Onasi | Pasifaya |
| Aka va singillari | Fedra |
| Turmush oʻrtogʻi | Kleopatra |
| Bolalari | Idomeney, Mol (Devkalionning oʻgʻli) va Krit |
Kalidon ovining aʼzosi[5]. Gigin Argonavtlar yurishining ishtirokchisi deb ataladi[6], ammo, aftidan, u adash ismli (Giperasiyning oʻgʻli) bilan adashtirilgan, chunki Apolloniy, Valeriy Flakk va Psevdo-Apollodor argonavtlar orasida tilga olishmagan.
Skyros orolida vakxanaliya paytida tanishgan Dionis va Metaniraning qizi Aristiadaga uylangan. Troya urushidagi Kritlarning yetakchisi Idomeney[7] va Efonning[8] otasi. Teseyga Fedra bilan turmush qurishga yordam bergan[9]. Krit shohi boʻlgach, Afina bilan ittifoq tuzgan[10]. Tarixchi Klidemning yozishicha, u Kritga afinaliklarning hujumi paytida Tesey tomonidan Knossda oʻldirilgan[11].
Manbalar
- ↑ Mifi narodov mira. M., 1991-92. V 2 t. T.1. S.361
- ↑ Psevdo-Apollodor. Mifologicheskaya biblioteka III 1, 2; 3, 1; E III 13
- ↑ Lyubker F. Deucalion // Realьnыy slovarь klassicheskix drevnostey po Lyubkeru / pod red. F. F. Zelinskiy, A. I. Georgievskiy, M. S. Kutorga, F. Gelьbke, P. V. Nikitin, V. A. Kanskiy, per. A. D. Veysman, F. Gelьbke, L. A. Georgievskiy, A. I. Davidenkov, V. A. Kanskiy, P. V. Nikitin, I. A. Smirnov, E. A. Vert, O. Yu. Klemenchich, N. V. Rubinskiy — SPb.: Obщestvo klassicheskoy filologii i pedagogiki, 1885. — S. 391.
- ↑ Lyubker F. Idomeneus // Realьnыy slovarь klassicheskix drevnostey po Lyubkeru / pod red. F. F. Zelinskiy, A. I. Georgievskiy, M. S. Kutorga, F. Gelьbke, P. V. Nikitin, V. A. Kanskiy, per. A. D. Veysman, F. Gelьbke, L. A. Georgievskiy, A. I. Davidenkov, V. A. Kanskiy, P. V. Nikitin, I. A. Smirnov, E. A. Vert, O. Yu. Klemenchich, N. V. Rubinskiy — SPb.: Obщestvo klassicheskoy filologii i pedagogiki, 1885. — S. 657.
- ↑ Gigin. Mifi 173
- ↑ Gigin. Mifi 14 (s.33)
- ↑ Diodor Sitsiliyskiy. Istoricheskaya biblioteka V 79, 4
- ↑ Gomer. Odisseya XIX 180
- ↑ Psevdo-Apollodor. Mifologicheskaya biblioteka E I 17
- ↑ Diodor Sitsiliyskiy. Istoricheskaya biblioteka IV 62, 1
- ↑ Plutarx. Tesey 19