“Девон ун-насаб” (“Насл-насаблар тоъплами”) – Абу Сулаймон Фахриддин Банокатийнинг асари. Тарихий мавзуда ёзилган. Асл ва тоълиқ номи «Равзат ул-албоб фи таворих ал-акобир вал-ансоб» («Акобирлар ва насл-насаблар тарихи хусусида оқиллар богъи»). Асар элхонийлардан Абу Сайидхон (1317–35) даврида ёзилган. Унда энг қадимги даврлардан то Абу Сайидхон ҳукмронлигигача Эрон, Ҳиндистон, Мовароуннаҳр, Хитой ва Европада боълиб оътган воқеалар баён қилинган. Алишер Навоий ушбу асар номини “Тарихи мулуки Ажам”да Искандар тарихи билан богълиқ фаслда эслатади[1][2].

Манбалар

  1. ↑ "Алишер Навоий: Қомусий луг'ат". 
  2. ↑ "Тарихи мулуки Ажам".