Диссидентлар (юнонча: диссидентес - қўшилишмаганлар, қаршилар) — 1) давлат дини католицизм ёки протестантизм бўлган давлатларда ҳукмрон динга э’тиқод қилмайдиган христианлар. Кўчма ма’нода — ўзгача фикрловчилар. 2) 1950-80-йилларнинг ўрталарида кўпчилик социалистик мамлакатларда мустабид тузумга қарши ҳаракат қатнашчиларнинг номи. Инсон ва фуқаро ҳуқуқ ҳамда эркинликларига риоя қилиниши учун ўзгача фикрловчилар та’қиб этилишига қарши турли шаклларда чиқишлар қилишди, совет қўшинларининг Чехословакияга (1968) ва Афғонистонга (1979) киритилишига қарши норозилик билдиришди. Диссидентлар маъмурлар томонидан қатағонларга дучор этилди, кўплари жосуслик, давлатга хиёнат қилиш каби сохта айблар билан айбланиб жазога тортилди, мажбурлаб руҳий касалликлар шифохоналарига ётқизилди ("жазолаш психиатрияси"), мамлакатдан сургун қилинди ёки муҳожир бўлиб кетишга мажбур бўлди (В.И. Буковский, П.Г. Григоренко, А.Д. Саҳаров, А.И. Солженицин ва бошқалар).

Адабиёт

  • ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил