Диз (сўғдча) — қўрғон, қалъа. Мас, Оҳанин диз — Темир қўрғон, мустаҳкам қўрғон. "Девону луғотит турк"аэ. ёзилишича, "тажиз — баланд ер, форслар шаҳарларини шу сўздан "диз" шаклида ўзгартириб олганлар". Эрон ва Ўрта Осиёдаги "Дизак" топонимлари "қўрғонча", "қалъача" маъносини билдиради.

Адабиёт

  • ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил