Дмитрий Модестович Резвой (1842—1912) – пиёда қўшинлар генерали, 1877—1878-йиллардаги рус-турк уруши қаҳрамони.

Дмитрий Резвой
Асл исми русча: Дмитрий Модестович Резвой
Таваллуди 1842-йил 13-феврал
Вафоти 1912-йил 29-ноябр
Санкт-Петербург, Россия империяси
Қўшин турлари муҳандислик қўшинлари
Унвони пиёда қўшинлар генерали
Жанг/уруш Хива юриши (1873)
Россия-Туркия уруши (1877—1878)
Қўқон юриши (1875—1876)

Биографияси

1842-йил 13-февралда[1] полковник ҳарбийлар оиласда туғилган. Модест Дмитриевич Резвойнинг ўғли ва генерал Дмитрий Петрович Резвойнинг набираси. 1-кадет корпусида таълим олган, шундан сўнг 1860-йил 8-майда Николаев муҳандислик мактабига қабул қилинган.

1863-йил 20-июлда Финландия муҳандислик баталёнига прапоршик сифатида хизматга юборилган. 1866-йил 22-июлда лейтенант унвонини олган, аммо ўша йилнинг 1-октябрида иккинчи лейтенант унвони билан гвардия таркибига ўтказилган. 1872-йил 30-августда Резвой штаб-капитан, 1873-йил 21-январда эса капитан унвони билан армия муҳандислари таркибига ўтказилиб, Туркистон сапёрлар ротасига киритилган. Бу ерда Хива юришида қатнашиб, ҳарбий хизматлари учун қилич ва камон билан биргаликдаги 3-даражали Авлиё Анна, қилич билан биргаликдаги 2-даражали Авлиё Станислав орденлари билан тақдирланган.

1876-йил 12-майда подполковник унвонига кўтарилган (1875—1876-йиллардаги Қўқон юришида кўрсатган хизматлари учун) Резвой 2-муҳандислик баталёнига хизматга тайинланган ва 1877—1878-йилларда Болқондаги рус-турк урушида қатнашган. 1877-йил 16-декабрда подполковник Резвой 4-даражали Авлиё Георгий ордени билан тақдирланган.

Ушбу кампания давомидаги алоҳида хизматлари учун 2-даражали Авлиё Анна ва 3-даражали Авлиё Владимир ордени билан тақдирланган.

1878-йил 5-июлда Резвойга полковник унвони берилган ва ўша йилнинг 13-сентябрида 6-понтон баталёнига командир этиб тайинланган. 1884-йил 22-июнда 11-муҳандислик баталёнига қўмондонликка тайинланган.

1888-йил бошида Резвой армия пиёда қўшинлари сафига ўтган ва 14-февралдан 55-Подолск пиёда қўшинлар полкига қўмондонлик қилган; ўша йилнинг 4-декабрида 146-Сарицин пиёда қўшинлар полкининг командири лавозимига ўтказилган.

1891-йил 4-февралда Резвой Кехҳолм полки лейб-гвардияси қўмондонлигини қабул қилган ва 1891-йил 30-августда генерал-маёр унвонига сазовор бўлган. 1895-йил 5-апрелдан 3-гвардия пиёда қўшинлар дивизиясининг 1-бригадасини бошқарган. 1899-йил 28-октябрда 21-пиёда қўшинлар дивизияси бошлиғи этиб тайинланган ва 1899-йил 6-декабрда генерал-лейтенант унвонини олган[2]. 1904-йил 9-октабрда 19-армия корпуси қўмондони этиб тайинланган.

1905-йил 23-майда Резвой ўз лавозимидан озод қилинган, гвардия пиёда қўшинлари сафига қўшилган ва ярадорлар учун Александр қўмитаси аъзоларидан бирига айланган. 1907-йил 6-декабрда унга пиёда қўшинлар генерали унвони берилган[3].

1912-йил 29-ноябрда Санкт-Петербургда вафот этган. Смоленск лютеран қабристонига дафн этилган.

Мукофотлари

  • Қилич билан биргаликдаги 3-даражали Авлиё Анна ордени (1874).
  • 2-даражали Авлиё Станислав ордени (1874)
  • 4-даражали Авлиё Георгий ордени (1877-йил 16-декабр)
  • 2-даражали Авлиё Анна ордени (1878).
  • 3-даражали Авлиё Владимир ордени (1879).
  • 1-даражали Авлиё Станислав ордени (1894).
  • 1-даражали Авлиё Анна ордени (1898-йил 6-декабр)
  • 2-даражали Авлиё Владимир ордени (1902).
  • Оқ бургут ордени (1905)
  • Авлиё Александр Невский ордени (1910-йил 6-декабр)[4]

Манбалар

  1. ↑ ЦГИА СПб. ф.19. оп. 124. д. 653. с. 456. Метрические книги церкви Инженерного замка.
  2. ↑ Волков С. В. Генералитет Российской империи. Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра И до Николая ИИ. Том ИИ. Л—Я. М., 2009. — С. 385. — ИСБН 978-5-9524-4167-5
  3. ↑ Список генералам по старшинству. Составлен по 1 июля 1912 г. — СПб., 1912. — С. 60.
  4. ↑ Пономарёв В. П., Шабанов В. М. Кавалеры Императорского ордена Святого Александра Невского, 1725—1917: биобиблиографический словарь в трёх томах. Том 3. М., 2009 — С. 852. — ИСБН 978-5-89577-145-7