Доч степей (русча: Дочь степей) — тўлиқ метражли бадиий филм. 1954-йил Олмаота бадиий ва хроника киностудияси томонидан ишлаб чиқарилган.[1]

Доч степей
Режиссёр(лар) Шакен Айманов, Карл Гаккел
Ссенарий
муаллиф(лар)и
Роман Фатуэв
Ролларда Замзигул Шарипова, Валентина Харламова, Қапан Бадиров, Бибигул Тўлегенова, Нурмахан Жантурин
Бастакор(лар) Евгений Брусиловский
Оператор(лар) Қозоқфилм
Премера
санаси
1954
Давомийлик 92 дақиқа
Мамлакат SSSR bayrogʻi СССР
Тил русча

Сюжети

Оддий қозоқ аёлининг жангчидан илмий ходимгача ўтган йўли ҳақида.

Совет ҳокимиятининг биринчи йиллари. Ақтанбай бой ўз қўйларин чегарадан ўтказишга қарор қилади. Бироқ тоғдаги яширин йўллар ҳақида чўпон Малбагаргина билади. Шунинг учун Ақтанбай Малбагарга етим Нуржамолни уйлантиргани учун тоғдаги яширин йўлни кўрсатишин талаб қилади. Чегарага борадиган йўлда Малбагар, Нуржамалнинг унга хотин бўлишни истамаслиги ҳақидаги илтижоларини тинглайди, Нуржамалга Ақтанбайдан қочишига ёрдам беради.

Йиллар ўтади. Нуржамол, тиббиёт институтини тамомлаб, туғилган қишлоғга қайтади. Бу ерда тиббий иши билан бирга у баъзи ўтларнинг доривор хусусиятларин фойдаланиш муаммосин ҳал қилишга ҳаракат қилади.

1941-йил. Гитлер аскарининг ҳужуми ҳақида хабар келади. Нуржамал армияга жўнатилади, у ерда ўзи кашф этган дорини яраларни даволаш учун кенг қўллайди. Урушнинг оғир йиллари ўтади. Кўп йиллар олдин келган тиббиёт институтининг аудиториясида у профессорлик бўлимдан талабаларга маърузалар ўқийди.[2]

Ролларда

  • Нуржамал — Замзагул Шарипова
  • Малбагар — Жағда Ўғизбоэв
  • Ақтанбай — Элубай Омирзоқов
  • Карим — Нурмукан Жанторин
  • Мақсут — Сейфолла Телгараэв
  • Қарашаш — Бибигул Тўлегенова
  • Любов Петровна — Валентина Харламова
  • Бектас — Капан Бадиров
  • Гулсара — Хадиша Жиэнқулова
  • Зийда — Шолпан Жандарбекова
  • Алимхан — Камол Кармисов

Мусиқаси

русча: Прощальный вальс

(музыка Евгения Брусиловского, стихи Дмитрия Снегина)

Наступает час прощания

За окном - заря.

Наши сбудутся желания,

В добрый путь, друзья!

Перед нами в мир дорога,

И волнуется немного

На студенческой пирушке

Дружная семья.


За окном шумит над клёнами

Ветер гулевой.

Мне аллеями зелёными

Не бродить с тобой.

Клёны, ветер быстрокрылый

И тебя я полюбила,

Дивный город, разговоры,

Вечер голубой.


Расстаются и встречаются

Юные сердца.

И черты не забываются

Милого лица.

Я желаю в этот вечер

Всем друзьям заветной встречи.

Пусть студенческая дружба

Длится без конца![3]

Манбалар

  1. ↑ „Տափաստանների դուստրը“ ֆիլմը кинопоиск.ру կայքում
  2. ↑ Доч степей (Wайбаcк Мачине сайтида 27-июн 2018-йил санасида архивланган)
  3. ↑ „ДОЧЬ СТЕПЕЙ (1954)“ (русча). 2022-йил 25-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 25-ноябр 2022-йил.