Dora Alonso
Дора Алонсо — тўлиқ исми исми Доралина де ла Cаридад Алонсо-Перез (1910-йил 22-декабр, Максимо Гомес, Матансас, Куба - 2001-йил 21-март, Куба) кубалик ёзувчи, жамоат арбоби ва журналист бўлиб, у ҳам матбуотда, ҳам радиода фаолият юритган. У романлар, ҳикоялар, ше’рлар, театр асарлари ва болалар учун асарлар яратган. Шунингдек, Дора Алонсо радио ва телевидениэ учун ссенарийлар ёзган ҳамда ҳарбий мухбир сифатида ҳам ишлаган.
| Дора Алонсо | |
|---|---|
| Таваллуди |
Доралина де ла Cаридад Алонсо-Перез 1910-йил 22-декабр |
| Вафоти |
2001-йил 21-март Куба |
Биографияси
Дора Алонсо 1910-йил 22-декабрда Максимо Гомесда Адела Перес де Корчо Родригес ва Давид Алонсо Фернандеснинг оиласида дунёга келган. Унинг "Амор" (Муҳаббат) номли илк ше’ри "Эл Мундо" газетасида э’лон қилинган. 1933-йилда у "Пренса Либре" (Озод матбуот) газетасининг мухбири бўлган. 1934-йилда чап антиимпериалистик ташкилот "Ёш Куба" (Жовен Cуба)га а’зо бўлиб, Константино Барредо Герра билан танишган ва у билан 1938-йилгача муносабатда бўлган. Шу даврда у ўзининг дастлабки радио ссенарийларини ҳам ёзган. 1959-йилдаги Куба инқилоби ғалабасигача бўлган даврда даврий матбуотда ирқий камситиш ва ижтимоий зулмга қарши мақолалар ва бадиий ҳикоялар билан чиққан. 1936-йилда унинг ижтимоий мавзудаги илк ҳикояларидан бири "Боҳемиа" журнали адабий танловида биринчи ўринни эгаллаган[1]. 1942-йилда Алонсо электр стансиялари ишчилари касаба уюшмаси федерацияси томонидан нашр этилаётган "Лух" журнали учун ёза бошлаган. У ерда унинг бир нечта жамоат ва сиёсий арбоблар билан дастлабки суҳбатлари чоп этилган, жумладан: Ти Цун Ли (Хитойнинг Кубадаги элчиси) ва Чили шоири Пабло Неруда билан. Унинг биринчи романи костумбризм ан’аналарида ёзилган. У шунингдек, Дунё Озодлиги учун Куба Иттифоқидан (Алианза Cубана пор ун Мундо Либре) мукофотга сазовор бўлган. Алонсо машҳур болалар ёзувчиси бўлиб, у асарлари энг кўп таржима қилинган ва нашр этилган кубалик болалар ёзувчисидур: унинг асарлари бошқа мамлакатларда ҳам таржима қилиниб, тарқатилган. Унинг ҳикоя услуби соддалик ва ҳиссиётларни етказишга асосланган. 1950-йилларда у Кубанинг "Пелусíн дел Монте" қўғирчоқ телевизион кўрсатуви учун ссенарийлар ёзган. Унинг асарларининг муҳим мавзуси ўзининг инсоний қадриятлари ва табиатга бўлган муҳаббатини намоён этувчи куба деҳқонидир. Алонсога кенг шуҳрат келтирган "Беззашитная земля" (1961, рус тилига 1963-йилда таржима қилинган) романи инқилобгача бўлган куба деҳқонларининг оғир ҳаёти ҳақида ҳикоя қилади[2]. У Америка уйи ИИ Испан-Америка адабиёт танловида энг юқори э’тирофга сазовор бўлган. Унинг радио учун ёзган икки ссенарийси - "Тиэрра Брава" ва "Сой эл Батей" - Куба радио ва телевидение институти (ИCРТ) томонидан экранлаштирилиб, филмга олинган. Алонсо 2001-йил 21-мартда 90 ёшида вафот этган[1].
Асарлари
- Тиэрра Инерме
- Тҳе Еар 1961
- Тиэрра Брава
- Сой эл Батей
- Авентурас де Гуилле
- Паломар
- Эл грилло cаминанте
- Эл cабаллито энано
- Ла флаута де чоcолате
- Театро пара ниñос
- Трес лечузас эн ун cуэнто
- Эл cочеро азул
- Эл валле де ла Пáжара Пинта
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 „ДОРА АЛОНСО: Су обра“ (деадлинк). 2017-йил 19-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 23-сентябр.
- ↑ Дора Алонсо. Литературе. Ла Пеñа. СойCубано (Wайбаcк Мачине сайтида 2007-06-10 санасида архивланган) Андоза:Архивировано