Dupatta

ДУПАТТА

(Ҳиндчада. Жунри, Чунни ва Бенгс (Бенг-орнидаги (Бенгс.сининг бошқа исмлари), чунри, чунни ва квада) – бу узоқ, универсал шарф, Жанубий Осиёдаги кўплаб аёллар уни кийимларига мослаштирадилар. Дупатта кўпинча шалвар камеэз ва курта билан кийилади, лекин чоли ёки гҳарара устига ҳам кийиш мумкин. Жанубий осиёлик аёллар либосидаги дупатта қадимдан камтарлик рамзи ҳисобланиб келган. Дупатта – ҳиндларнинг бош ва елкаларини ёпиш учун анъанавий равишда Ҳиндистон яримороли аёллари киядиган ҳинд рўмолидир. Дупатта ҳозирда аёлларнинг шалвар камизи либосларининг бир қисми сифатида кўп қўлланади ва курта ва гҳарара устига кийилади.

Ҳиндча-урдуча дупаттā (दुपट्टा,), санскрит тилидан олинган ўрта ҳиндча элементлардан олинган бўлиб, „икки қаватли матодан ясалган рўмол“ сўзи до- („икки“, санскрит тилидан двау, „два“) сўзининг бирикмасидир. ва дви-, двау шаклини бирлаштирган) ва патта (паṭṭаḥ дан „мато тасмаси“ деган маънони англатади), яъни шарф, одатда бошнинг устига икки баробар тақилади. Ҳикоя

Санчи Ступанинг релефи: балконда дупаттали аёллар эркаклар Будда қолдиқлари учун курашаётганини томоша қилишади. Дупаттанинг дастлабки далиллари Ҳинд водийси сивилизациясига бориб тақалади, у ерда чап елкаси чадарага ўхшаб кўринадиган нарса билан қопланган руҳоний подшоҳнинг ҳайкали дупаттадан фойдаланишни шу давргача кузатиш мумкинлигини кўрсатади. Ҳинд маданияти. Илк санскрит адабиётида антик даврда аёллар томонидан қўлланган авагунтҳана (плаш-парда), уттария (елка-парда), мукҳа-пата (юз пардаси) каби атамаларнинг кенг луғати мавжуд.). парда) ва сиро-вастра (бош пардаси). Дупатта қадимги уттариядан келиб чиққан деб ишонилади.

Муслин дупаттали аёл. ХИИ—ХИИИ асрлар буддист китобидан олинган. Дупатта Жанубий Осиёда кўплаб минтақавий услубларда кийилади. У дастлаб камтарлик рамзи сифатида тақилган. Гарчи бу рамзийлик ҳали ҳам долзарб бўлса-да, бугунги кунда кўпчилик уни оддий безак аксессуари сифатида кийишади. Дупатта кийишнинг ягона усули йўқ, вақт ўзгариши ва моданинг замонавийлашуви билан дупатта услуби ҳам ўзгариб бормоқда. Дупатта анъанавий равишда иккала элкада ва бош атрофида кийилади. Шу билан бирга, дупаттани бутун танаси бўйлаб қалпоқ сифатида кийиш мумкин. Дупатта учун материал костюмга қараб ўзгаради. Дупатта кийишнинг турли усуллари мавжуд. Анъанавий услубда бошга ўралмаганда, дупатта одатда дупаттанинг ўрта қисми гулчамбар каби кўкрак бўйлаб ётган ҳолда кийилади, учлари ҳар бир елкага осилган. Шалвар камеэз билан кийинганда, дупатта олд ва орқа томондан тасодифий тушади. Замонавий модада дупатта кўпинча бир елкага ва ҳатто қўлларга ўралади. Бир сўнгги тенденция қисқа дупатта бўлиб, у кўпроқ шарф ёки ўғирланган, кўпинча курти ва ҳинд-ғарбий кийимлар билан кийилади. Дарҳақиқат, дупатта кўпинча замонавий шаҳар модасининг аксессуари сифатида қаралади.

Жанубий осиёлик аёллар жамоат жойларига чиқишда дупатта кийишдан ташқари, мандир, масжид, даргоҳ, черков ёки гурдварага кирганда дупатта кийишади. У ифлосланишдан ёки қуёшдан ҳимоя қилиш учун кўздан ташқари бошнинг устига ўралади. CОВИД-19 пандемияси контекстида у мато юз ниқоби сифатида фойдаланиш учун мос деб ҳисобланмади.

Бош ва юз қопламаси сифатида ишлатиладиган дупатта Ҳиндистон ва Покистон шимолида г'унхат деб аталади. Непалда дупатта ёки шунга ўхшаш рўмол пачаура деб аталади.